Er zijn stenen
verzonken in straten en pleinen
die als historie verslijten
Er zijn mensen
met blijvende herinneringen
die voor toekomst in verdraagzaamheid pleiten
Er zijn tijden
om stil te staan
op verhard steen
om zacht te helen
bewustwording te delen
van dankbare vrijheid dat ooit verdween
Er zijn boeken vol geschreven
met letters…
Thomas de Bres een goeie speaker
vraagt niet om een openingsgebed
maar wel om stilte, stille stilte
om naar de kerkklokken te luisteren
ik krijg direct een brok in de keel
ik vermoedt geen hap meer te kunnen eten
de vrijheidsmaaltijd neemt z'n aanvang
er is geen wijn, maar wel broden
ik kijk naar de gedekte tafel
naast plakken kaas zoek…
Alleen het hart kan bevrijden
de overtuigingen, propaganda
rassenhaat en onrecht
Alleen het hart kent
gelijkheid in kleur en achtergrond
Waar vuile handen kraters slaan
in straten, in gezinnen
zal alleen het hart ons bezinnen
Harten kunnen samen
steen voor steen opnieuw leggen
zelfs als ze bloeden
en er niets meer valt te zeggen
verslaan…
Ik geef en wens je met hart en ziel echt vrede,
geef je een intense gedachte, een universele
echte rede, 'n onbewuste menselijke betekenis.
Wellicht uit 'n nis een wijsgerige glimlach en blos
los uit mijn mouw geschud 'n sterke scheepstros.
Dat rolt terstond nu uit mijn mond over mijn lippen
vandaag zonder trillende benen om deze of gene.…