inloggen

Alle inzendingen van annemieke steenbergen

437 resultaten.

Sorteren op:

De liefdesboom

netgedicht
4,1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 44
We zijn allemaal nerven van dezelfde boom ik groet elke dag de mooie takken, de schors voelt steeds weer als een droom niet iets om te verfraaien of te lakken. Bij het dagelijks ondergaan van de maan zie ik ook de sterren steeds verschijnen, ik wilde ze van ver wel kussen gaan laten klateren als prachtige fonteinen. Roepen adieu vader en…

Dagdromen

netgedicht
4,6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 63
Deze dagen geven geen omhelzing van een zomerwind al is er veel dat mijn leven kleur en glans kan geven. Op vleugels van verbeeltenis van een onbevangen kind heb ik in mijn gedachten veel aan jou daar geschreven. Op vele korrels goudgeel zand schreef ik je naam al blies de wind uit volle kracht en al haar macht, langs heel de Zeeuwse kust niets…

Lieveling

netgedicht
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 36
Deze nacht was het mooiste mijn deel je droeg mij woorden aan, alsof je hart klopte en veel opkwam met de wassende maan. Het was als brood voor mijn mond ik genoot van de kruimels licht, alsof het het eerste had van de ochtendstond compleet verguld ontspannen en onverplicht. Alsof je nog steeds wist wat taal is wat ik dagelijks uit onze…

Dag schat

netgedicht
4,7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 32
Ik wil het leven niet langer bewenen Al is het gemis nog lang niet verdwenen. Je portret hangt hier op meerdere wanden In gedachten voel ik nog steeds je lieve handen. In gedachten leef ik nog deels in het verleden Denkend aan wat nu te doen en wat we ooit deden. Soms bid ik dat ik niet van verdriet bezwijk Maar ik beloof dat ik nooit voor…

Hoe ik leer hoe het gaat

netgedicht
4,2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 64
Het waait en de lakens wapperen, tussen de zonnestralen door vallen druppels. Ik droom de dag door naar de tijd van ooit de tijd die wij samen niet hebben voltooid. Soms dagdroom ik je terug in de tijd, dan bestaat, nee bestond er geen afscheid, dan waan ik ons grijs en nog steeds samen al kan ik die realiteit nu niet beamen. Het vandaag…

Te vroeg

netgedicht
4,0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 96
Vandaag is voorbijgekropen Amper kans om deze in iets moois om te dopen Ik ben stiller dan normaal de uren voortgegaan Al trachtte ik juist vandaag bij jaren her stil te staan. De wolken pakten nu ook samen in een donker kleur Zelfs de pioenrozen en lavendel hadden een andere geur Er vlogen schietende schimmen van ooit voorbij Het weer laat…

Gelukkig

netgedicht
4,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 39
In mijn gedachten vind ik mijn dromen Al zal eens ook de tijd weer komen Dat ze spontaan uit de wolken openbreken Ze weer klinken als jouw zuivere liefdespreken. Soms hebben de wolken en de wind stilgestaan Zag ik je wel tussen de sterren en de maan Je gedaante met pen en lijntjespapier Dan voelde je dichtbij en werkelijk hier. Dan was het…

Gemis

netgedicht
4,5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 65
Ik ben je geliefde door dik en dun Samen brengen we in gedachten De dagen en de nachten door Genieten van beelden van goud en ivoor Smalle schaduwen die thans voorbijglijden Ons herinneren aan oude tijden. Vandaag jaagt een schaduw over het veld Ergens knispert zand in schelpen aan het strand Ondanks jicht heb ik mij ook vandaag vermand…

Dichtbij

netgedicht
4,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 51
Niets van dat ene zag hij Maar toch klonk zijn stem heel nabij Al is het nog maar maart en geen mei Ook die persoon voelt heen dichtbij. Al was het een golf met wederkeer Ik zie hem duidelijk telkens weer In de ochtend met steeds glanzend haar Mij wekkend met een heus gebaar. Steeds tot hij bezwijmt Voelt leven alsof alles rijmt. Ik werp…

Luister eens

netgedicht
4,5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 63
Elke nacht drink ik jouw liefde Zie het witgoud hoog aan het firmament Voel mij verbonden met die diepte Slaap dan rustig weer in heel content. Soms ben ik wel een dag vereenzaamd Lukken dagelijkse zaken niet Het is dan dat ik weer uitkijk Naar al die sterren in het verschiet.…

Liefde, een elfje

netgedicht
4,6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 55
Schat, nu ster steeds nog dichtbij, dagelijks nog mijn gedachtenkracht, onuitwisbaar. Liefde zonder handen, toch dagelijks brood, zelfs na de dood verbonden.…

Het vuur blijven aansteken

netgedicht
5,0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 49
Als je stil bent kun je zijn gefluister horen in de wolken en bomen of de struiken deze tonen waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen. Dit om leven ook zo te verdragen nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan. Ik ga daarom thans dagelijks naar buiten waar nu de liefde steeds gaat…

Nog wel fragiel

netgedicht
5,0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 141
Getooid in verleden tijd vertrekken uren ze flirten en lonken nog even een moment content over wat ooit was en lang mocht duren. Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen met tal van levensvragen over wat zal komen, men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen. Bracht het mij echter echte wijsheid bij, de zon schijnt soms zo bleek…

Je intuïtie volgen

netgedicht
5,0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 49
Zijn er anderen die je pijn kunnen elimineren met zachte invloed je verdriet wellicht keren. Voeden anderen zich vanuit jouw geheugen om je te raden hoe wel weer te deugen. Hoe wis je dromen nu weer uit je ogen voel je de dagen weer vol mededogen. De geschiedenis kent geen rechte randen meer in je dromen herleef je zijn dood keer op keer.…

Verwarring

netgedicht
4,8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 34
Zijn onze kleinkinderen wezens van het licht onverplicht erfenissen van onze voorvaderen, ze hebben zoveel kleuren en geuren van vroeger klinken vaak als liederen uit hun oude handpalmen. Zelfs het muzikale ritmegevoel is herkenbaar. Jong bestaan ze uit talrijke bijzondere vormen. Hun ogen dwalen vaak langs vreemde dingen herkenbaar als ik…

Die grijze mist

netgedicht
4,7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 75
De dagen ruisen de mist trekt gestaag nu op, toch vervaalt het landschap ook weer. Elders trekken dagen de natuur weer uit het slob dat is iets waar ik regelmatig over fantaseer. Ik heb een tijd niet over de natuur nagedacht, heb tijdelijk last van een ontembaar hart, een die mij zowel vreugde als verdriet bracht, de rouwtijd is nog niet geheel…

Ik heb je nog steeds lief zo lief

netgedicht
4,6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 54
Al groeit de dood in elk mensenleven mee net als het eens geboren leven, vandaag geen verjaardag in het dorpscafé je vandaag thuis gedenken is wel het streven. Wat is het ooit stralend begonnen schat nu hier juist vandaag de stilte leven keert, thans voelen dagen even als een koudwaterbad omdat een andere tijd van leven aanmeert. Dood gaf…

Gemis

netgedicht
5,0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 90
Mijn wensen zwerven en vele uren vergaan het leven voelt als een frêle onrustigheid. Het lijkt of alle wolken steeds anders staan, als week met muren en minuten vol onzekerheid. Komt er ook na dit mistige pijnvolle leren in de tijd die ook vergaat met veel dromen de tijd dat leven andere zaken gaat begeren, als ik van het gebeurde wel bij ben…

Verlatenheid

netgedicht
4,7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 107
In het ooit wat wellicht over jaren arriveert houdt mij nu even wakker in de nacht, het toont mij de pracht van eens geëerd en tal van het beleefde andere eens gedacht. Nu loop ik even op een ander pad van blijdschap, zie de grote beer heel anders dan voorheen. Ik struikel over woorden en vraag dan hoe vind je dat we waren samen dat intens…

Serenade van het leven

netgedicht
4,8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 44
Als zijn dagen korter worden, gedachten willen dalen wellicht hunkeren naar een diepere slaap en de dood, zal het dan voelen als iets wat in gemoed gaat neerdalen, zodat de hemel oplicht met een prachtig avondrood? Hij wil zo graag nog even leven, ademen valt hem zwaar wellicht nog eens luisteren naar klanken van een gitaarsnaar. Verder heeft…

Even boom zijn

netgedicht
4,5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 54
Er zijn dagen dat ik een boom wil zijn dit even ervaren zonder noemenswaardige pijn. Geen mens of serafijn maar gewoon eik of een den ritselen op de wind, dat beschrijven met mijn pen. Ik hoef niet zo nodig een hele hoge kroon mijn benen als takken bewegen vast loom. Ik wil wel dansen op de wind gelijk een klein kind, ik heb geen behoefte als…

Wereldwijde rode vlag

netgedicht
4,6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 42
Keer op keer verleidt de dag ons tot denken als een rivier die als een lint door de wereld stroomt, met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden. Al ademt het water regelmatig met heftig verlangen heeft het te kampen met windkracht ons soms goed gezind met overal volstrekte vermenging…

Zinderende warmte

netgedicht
4,5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 46
Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren, de zon de wereld doet zinderen en leven de zee en haar golven en de duinen doet blinken hoe ver kun je dan in gedachten verzinken. De wolken de zee de zon en de zwoele wind ze spelen haasje over gelijk een kind. Met de kleuren en geuren en felle…

De nachten zijn zwoel de dagen heet

netgedicht
4,7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 50
De boomtakken zitten vol kwinkelerende vogels al voelen sommige ook als werkelijke sloopkogels. Goudgeel beschenen nu de maan is verdwenen, maken mijn gedachten een zwerftocht op twee benen. Eenmaal namelijk door die dorst naar kennis gewekt voelt het of mijn gedachten met veerkracht zijn bedekt. In ons stemming geel met wit gekleurde kamervertrek…

Even slapeloos

netgedicht
4,4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 52
Als ik ontwaak in de stilte van de nacht overvalt mij soms die weemoed en tederheid. Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid. Aan die bekende geuren van ook het natte mos het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft, dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos waar bramen…

Haiku reeks

netgedicht
4,6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 48
Op een hoge tak beklemtoont nu de stilte dit wonderlijke. Een mens oogt engel als een handvol confetti hier plots neerdalend. Met mijn mond open teken ik wat ik hier zie als voorstelbare.…

Hoe lessen wij

netgedicht
5,0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 64
Wij leven al jaren in een dichtregel, kennen beide de ruigheid van bestaan komen steeds op tijd of vroeg aan. Wij hoeven niets te parafraseren toch hebben wij elkaar nog veel te leren. Wat moedigt ons steeds aan met vriendelijkheid in het vaandel op te staan. Wat moedigt ons steeds aan? Moet je in leven eerst veel leren verliezen eer je voor…

Een ogenblik langslopend ben je te naakt

netgedicht
4,9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 43
Je bent veranderd, geen lucht happende vis meer noch plant die een tekort aan water kreeg laat staan een man met lege blikken, iets glimt en glundert weer in je ooghoeken. Er is weer een deel ruggengraat dat zich recht, een boom die met al haar blad omhoog reikt, zijn armen uitstrekt naar het licht. Kijk er bouwt zelfs een vogel bijna een nest…

Vreedzaam bomen

netgedicht
4,0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 44
Nu ik gestaag een hogere leeftijd heb bereikt in mijn stoel uitkijk over het talud en zwijg neig een projectiel te gaan worden voor een moment weet ik ook dat ik beter een schuur kan zijn. Een plaats waar opslag een plek heeft al mijn goede bedoelingen te bewaren, inspanningen voor goede dingen te sparen. Ik kan immers stoppen met denken,…

Zo gevoelig

netgedicht
5,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 38
De dagen verschillen in hun bestaan laten vooraf niet zien hoe ze vergaan. Zal het de dag worden van vertrekken die van nooit meer bestaan kunnen rekken. Zal het de dag worden van de laatste reis een laatste keer dat liedje van die kleine sijs. De dag van leven te overdenken achterstevoren alles nog een keer te voelen en te horen. De dagen verschillen…
Meer laden...