Alle inzendingen over Devon

welke weg kent geen vertakkingen het pad, het spoor is van einde ontdaan adem stokt en verstijft als hemelgewas precies zoals eerder beschreven er gloort een tijd met vissen op het droge hun land uit mist gehouwen dit staat naast een woord, zij aan zij te betreden met een tijdperk als voorjaar vrij van orde en toestand om aldus het…

Waar wij in het stomend treintje op Woody Bay Station te Lynton binnen vier minuten op ons retour het heen en weer kregen after that little tjoeketjoek holderdebolderman in de touringcar met de klok mee welke uren slabakkend rondtoerde around the middle of nowhere see you in Exmoor waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte en wij nimmer…

zeldzame parel, Michelbach, in een dal verpakt, met tatoo’s van ’t verleden… hier kan ik staan waar ik wil, kan ik doen wat me zint, niemand kan me storen… hier kan ik zijn wie ik ben, als een den in de wind, op een bedje van varens… Michelbach, idyllisch als voorheen, met je eenzame wegen… Michelbach, flirtend met de Kyll, én je Devoons…