De trein van mijn onrustig zoeken
stoomt naar zijn eindstation
en rangeert zich schurkend
op het spoor van jouw perron
In stilte als in spreken
in doen of in gedachten
Spiegelt jouw beeld
mijn eindeloze trachten
Alsof ik geen verleden draag
er verder nooit iets is geweest
Vervaag jij al mijn kwalijk denken
scheppend aan mijn nieuwe geest…
vlammend schieten
vier ijzers
uit onzichtbare
startblokken
een flitsende gemini
op de speedway
van spiegelglad ijs
een zilveren schicht
vliegt razend
de bocht uit
voor de turbo van
ongenaakbare stolz
op een haar na goud…
2.002
Bezig met laden