Alle inzendingen over Ommeren

Ik klamp mij vast, mijn strohalm staat in Ommeren!…

‘t Was lichtjesavond op de Ommering Een koor zong in een zaal een zeemanslied Totaal niet passend bij rouw en verdriet De stemmen, hoewel mooi, puur pijniging Gelukkig zorgden fakkel, kaars en gel Voor passend eerbetoon, serene rust Ik werd me van een gitarist bewust Die zachtjes hallelujah zong, dat wel Ik hoorde harten breken om me heen…

beglaenst sie moge sich geruste waone daer sie in miene haorte is gesloote ende foele miene haent waor unne kragte is onsloote om unne kouwe wegge te slaone welcke over dees menscke is gelaent icke wige hin ende were ende met miene glaensende lach breet overgoote singe icke vur haore so tere unne lietje van wonderliecke boote ommers…

' `Neen, menheer; ik zeg je ommers dat ze der allemaal op uit zijn . . . ! , `Waar zijn ze dan naar toe?' `Dat weet ik niet, meneer! Ze zijn allemaal uit, en de meid is alleen thuis!' `Waarom doet dan de meid niet open?' `Wel, omdat ze der niet in is, menheer.' `En je zegt, ze is thuis?…