Alle inzendingen over Plenter

Autokou-kleumend 's morgens vroeg ongeschoren, schoenen slecht geknoopt zoon enthousiast teveel….te genoeg. Vaders elan iets minder dan gehoopt Afgereisd naar kleedkamers ver bibb´rende ouders voor de deur Kousgezakt, hemd uit broek, de voetbalster. kantinekoffie gore plasticbeker-geur Renjuichend, gretig, richting veld elftallig opgesteld…

Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam boven opoe’s bank, de tuin en de regenput snuivend de geur van appel en braam windstille zomer, warm en beschut De zakkende rode zon half in de ogen Opa, nog wat schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op…

Maggie May, schuivelen met Norma R. Schoolavondfeest, Old spice gejat van Pa Percy S. fluistert “take time to know her” lange haren, de geur van vanille vla De Stones klinken door het lichtgeflikker heen twee prille borsten tegen die ene van mij zwijg-hijgend op het ritme van Lady Jane een hand zwetend op haar rug, de ander langs de zij Nog…

Plenter)…

benoem me eens je heftig verdriet of vertel hoe je hete tranen voelen stamel me snikkend over je machteloosheid zeg zoekend de woorden die je tekort komt praat tegen me, over jouw leed en smart ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten... Maar helpt mijn luisteren en meegevoel mijn aandacht en mijn troostend woord mijn aanwezigheid of geschreven…

De nog kale takken van mijn tuineik hebben al een lichtgroene floers, schijngroen in de vroege ochtendzon. Een van de takken buigt zich om. Bezeten als ze is door een gevederd trotspakketje, de zanglijster. Het snaveltje opent zich en laat een roze wriemel een trillend geluid voortbrengen, de lucht wordt gevuld met de eerste noten van lentebeloftes…

Prachtgroen lichtloensende ogenblikken aan de andere kant van de bar Omlijstend de warrige haren een gezicht Mona Lisa gelijk, mysterieus Knieknikkend wankelde ik op je toe woordeloos nam ik je in mijn armen ‘k streek een pluk uit je warme snoet opkijkend naar me, toegevend, lachend Heftige zoenen, hevig omstrengeld, warmte mijn hart ging…

Zwartdoorkijk nylonkousen vormend benen... glad lustopwekkend gevoel... discrete dijencharme kortgerokte uitdagingflits wulps opstaan, rondbillenbeweging strakgeworpen wiebelheupen snaakse wegloopblikken achteromkijkende uitnodiging Borstwerpende schaamteloosheid Hooghartige hooghakkende flirtation verdwijnend de belofte voor de nacht…

Het zijn slechts beelden, impressies van jolijt, boert en jokkernij... Ook stemmen uit het verleden, gelach daar... een flits van liefde en vreugd Oud van dag maar niet van geest nog een die naar de camera zwaait gekke bekken trekkend, lachend geluidloos.. nu, zoveel zeggend en toch ook weer niet, ze waren er even. Oma’s, opa’s, ooms en anderen…

Drukte... drukte in mijn hoofd zee ruist met een donderend lawaai ...geweld oorverkrachtend nietsontziend, oorverdoofd, ik zit thuis op de bank, trachtend gek wordend te vermijden.... boeklezend letters via golvende regels misselijkmakend geen nut, geen aandacht het is koffietijd, rustmoment met koekje even geen Zandvoort aan zee..... geen…

Twee aan elkander geklonken als nooit meer los te raken levensvast gebonden, nimmer meer gespleten door licht nog donker, nauwelijks kierend... gelijk één, twee zielen klampend door liefd’ en jawoord aaneen dan... gevend leven aan resultaat van passionele samensmeltingen. Zorgdrang en verantwoordelijkheden versterken banden van liefde strakker…

Appelmoes met frietjes een halve kip en een kroket ‘n limonadeglas met twee rietjes op mijn hoofd een hoedje gezet ik ben jarig, en dat is o zo fijn ‘k krijg cadeautjes en zoenen en iedereen schijnt er ook te zijn. Ik als een pauw..op mijn nieuwe schoenen vanmorgen van paps en mams gekregen ook is er een hele grote taart versiert met kaarsjes…

Blonde kuiven van volwassen pluimen grassen boven zomerheide, golvend naar het einder. Een aflopend vergezicht welk zich verliest in een paarsblauwe waas... Contouren, impressies van een indruk van bossen of wolken,onduidelijk wat het oog zou moeten zien. Zomergevoel.... Tussen de graspluimsoldaten een zandpad meanderend als was het een…

Schimpende schoonheid voor de spiegel de leeftijd met tanden des tijds heeft het lichaams uiterlijk verweerd en vergaan plastische oplossingen van borsten, buik en billen. Wankelend op wrakke enkels, gepropt in Spike heels Prada’s. Zijden kousen met glitter omspannen stijve kuiten, levergevlekte handen glijden langs volvette uitgezakte heupen…

De scheenschijn tegendraadse zon opteert de maannacht verdween zacht met een plof rose omrande wolkenfluf gevuld met V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin bluessmakend gevoel van weemoed naar oud, tijden van toen zonder technocratische stress zou niet anders willen dan na volgend maal opstaan en…

De winterse koude waait weg glinsterende dooi drupt van katjestakken, wollig glurend uit opengebarsten bruine velletjes een summiere geur van lente vermengt met nog klampende friskou ijs en sneeuwvermoeden paalzittend de snelle slechtvalk muisstaart bungelend uit zijn bekje borstkast nahijgend van de jacht ziet op het bospad fietser met…

Daar zit je, met je rug tegen de armleuning van de bank, met opgetrokken knieën en je blote voeten onder een los kussentje. Je wakker worden met een beker koffie tussen beide handen...je kijkt televisie. De morgenkilte hangt nog in de kamer wat te zien is aan je borsten door je nachthemd. Niets doet ertoe, alles wat er in mijn leven gebeurt,…

Weet je, ...ik weet het echt niet meer alles wat ik doe, denk of zeg, lijkt steeds meer wankelend geplaatst op een verkeerde grondslag van conclusie, bewering of uitspraak. Overtuigingen van vroeger, wetenschap en meningen die ik had, rollen als losse knikkers door mijn hoofd, blijken gegrondvest op een fundament van jeugdig pragmatisme,…

Mijn smaak is te grof, te onverschillig Misschien zelfs schouderophalend blasé oh, ik ben best wel heel gewillig en vind veel dingen lekker en oké Maar het eten van ’n verfijnd gerecht brengt bij me zelden extase in de mond op mijn tong geen smaakpapillengevecht nooit waart er een piesend engeltje rond toch eet ik bijna alles wat me wordt voorgezet…

Waarom zijn jullie gestopt met wenen is de nagedachte aan hem al vergeten is zijn afwezigheid zijn naar de achtergrond verdwenen, waarom gaan jullie gewoon door met leven. Zijn jullie zo onverschillig, zo blasé en kan het jullie niets meer schelen? Schandalig lopen te lachen en te feesten, Denken jullie dan niet meer elke dag, uur, minuut,…

tranen en zuchtend ademtekort het missen van iets of iemand een plek, een zonneaanblik, geur een hunkering naar ooit of toen heimwee, is een gevolg van dat al nee, niet het er willen zijn, of te zien of kunnen ruiken is het, maar het diepe brandende verlangen naar het geluksgevoel van toen is wat je hart doet groeien.... dat is wat heimwee…

Een leegheid... dat is wat er is er is een leegheid in mijn hoofd een galmend en hol echoënd gebonk niets is zinnig, alles is verdoofd witstarend het papierlijk oppervlak geen indicatie van iets wat iets belooft geen woordregels die vanzelf ontstaan Ooit werd elk gedicht gemakkelijk ontroofd aan de hersenspinsels van mijn brein met het grootste…

In welke wendingen, in welke bochten wrong ik mij, om vluchtend te ontkomen aan hen die mij zochten, me wilden kwetsen, wilden verhoren, de waarheid uit me wilden wringen, het gaat ze toch niets aan al die geheimen, al die dingen. Laat mij met rust, laat me gaan, ik heb niemand toch ooit iets kwaads gedaan! Al de beweringen, al die geruchten…

Ik heb een taart en ga hem verdelen, alles krijgt een stuk zonder vooroordelen...., dus.... één stuk is voor tolerantie één voor liefde en begrip één voor mijn zomervakantie één voor het snorretje op m’n lip één is voor tweede kansen één voor bloemen in het groen één voor alle exotische dansen één voor.. “het was beter toen” één voor de…

Toch? dat moet er zijn, natuurlijk is er meer ! mijn verstand zegt het me, keer op keer. Waarom heb ik dan nog twijfels wie zal het me vertellen? Nee, niet die tv meneer met die gladde praat die klopt alleen maar geld uit de zakken van de goedgelovige man van de straat. En die man dan daar in Rome in dat kleine Vaticaan misschien hij zegt…

Er was eens....... Een heel mooi en dapper tropisch vogeltje, haar gekleurde veertjes parmantig en fijn. zij kon de hele grote wereld aan, want zij moest en zou de sterkste zijn... Niets bedreigde haar onbezorgd bestaan. Kwinkelerend zong ze, jolig en blij. overdag voor de zon, 's nachts voor de maan en 's middags voor haar mooie bruine…

Het groen heeft zijn strijd verloren Weekhartig vervallen de geurpapillen Door geruisloos aroma´s te verstoren veranderen alle bekende stillen Okeren bruinen de geur van uien Brandranzig smeulen houten klossen Natte winterse sneeuwwitte buien Lavendelkleurig verre mistige bossen. Zwartgallig gedrenkt in een grauwe kust, holle kletsgrotten…

Zeg ik mot je wat vertellen, of heb je het al gehoord de buren hebben wat te stellen met hun zoon, echt...die is gestoord die liep gistermiddag joelend rond met een grote groep zielgenoten die vormden daar een front arm in arm dus, heel aaneengesloten dat was naar aanleiding van die dooie weet je wel, die jonge voetbalfan die van die…

De BOOM.... ja, ze mag weer hoor, want Sinterklaas cs zijn er vandoor Na bijna een jaar lang ongeduldig wachten, nee... sterker nog, lijdzaam zitten smachten, kwam het symbool van warmte, gezelligheid en vrede, weer soepeltjes de kerstboomdoos uitgegleden. En eindelijk daar staat ze dan potjandorie ! In al haar volle schitterschijn en glorie…

Ik wil dat je me kust Ik wil dat je me bemint Ik wil de wereld aan je voeten Ik wil dat je me de enige vind Dan zal ik....... Alle muziek voor je spelen Bergen bergen voor je slechten Rivieren in vieren delen Met alle leeuwen voor je vechten De zon voor je blussen Alle sterren voor je tellen En de diepste treurnis in je sussen Alleen maar…