Net als
bij die onnatuurlijke stilte
steun ik
op het leenwoord,
gewend aan lokale verdoving als
ik ben.
Ik vul. Net als.
Mijn plaats. Maar waar?
Op het strand
laat ik mij deze eenmalige zomer
niet zien,
zelfs anoniem niet,
gewend als ik ben.
Het onweer blijft uit.
Maar waar? Net als.…
het is toch van de zotten
dat de juffrouw van de vis
bij mij van kleur verschiet
als ik gekleed beleefd verzoek
om 400 gram venusmosselvlees
500 gram lulas in ringen
haar baas erbij haalt
die er politie bij haalt
die er een professor bij haalt
die het dan uit het hoofd vertaalt
in 400 gram Miolo de améijoa
en 500 gram calamares in anilhas…
Steeds slimmer, aldus het leenwoord,
knijpend in onze huiden.
Dat vonden jonge achterlopers vet.
Ze komen nog wel aan. Gekwetst.
Het is moeilijk rijmen.
Morele heerlijkheid en de peristaltiek.
Een gastro-enteroloog heeft hierover niets te zeggen.
Wie gaat er gal slikken,
wordt niet gevraagd aan vermagerd vee.…