Net als
bij die onnatuurlijke stilte
steun ik
op het leenwoord,
gewend aan lokale verdoving als
ik ben.
Ik vul. Net als.
Mijn plaats. Maar waar?
Op het strand
laat ik mij deze eenmalige zomer
niet zien,
zelfs anoniem niet,
gewend als ik ben.
Het onweer blijft uit.
Maar waar? Net als.…
Steeds slimmer, aldus het leenwoord,
knijpend in onze huiden.
Dat vonden jonge achterlopers vet.
Ze komen nog wel aan. Gekwetst.
Het is moeilijk rijmen.
Morele heerlijkheid en de peristaltiek.
Een gastro-enteroloog heeft hierover niets te zeggen.
Wie gaat er gal slikken,
wordt niet gevraagd aan vermagerd vee.…