inloggen

Alle inzendingen van Wouter Donath Tieges

9 resultaten.

Sorteren op:

Het actuele en het ongelooflijke

gedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.673
En struikelde zonder armslag behalve de vrije, terwijl toch in de ochtenddauw melkchloor me de adem kortte: haalde adem languit. Spreid en sluit en opgelucht herboren, beentje gelicht door boom of steen. Wat maalde ik erom dat ik even bleef zitten met de handen geheven, dat passanten uit hoofde van de legende een scheve blik lieten vallen…

want ieder woord

gedicht
2.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.782
- want ieder woord wordt weerwoord. Het zijn de vormen waarmee wij kampen. Voortaan mag niemand ontwapenen tot de tanden. --------------------------- uit: 'Witte adel', 1991.…

Plaats, waar

gedicht
3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 16.667
Net als bij die onnatuurlijke stilte steun ik op het leenwoord, gewend aan lokale verdoving als ik ben. Ik vul. Net als. Mijn plaats. Maar waar? Op het strand laat ik mij deze eenmalige zomer niet zien, zelfs anoniem niet, gewend als ik ben. Het onweer blijft uit. Maar waar? Net als. Was ik maar weer plaatselijk verdoofd!…

Wie vrij komt

gedicht
2.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 12.083
Wie vrijkomt wil een leeg hoofd. Wie vrijkomt heeft geen oren. Schil de dromen, bijt in de vrucht. Wie zeult de koeltas met gebroken ijs? Wie vrijkomt vergeet de oren aan het hoofd van de ander. Als hij lacht wordt zij een ander misschien. --------------------------- uit: 'Witte adel', 1991.…

Geen tijd

gedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 17.659
Eensklaps strooit de volle maan aalmoezen op het asfalt door het gat in mijn andere hand; op mijn ene been schop ik ze, voor het slapengaan, de hinkelbaan uit, schaamrood voor het eind van het spel. Hemel biedt zomin verstrooiing als de hel. Vertroosting komt alleen van de wind die het vocht op de konen droogt en de jekker bolt; helaas kan ik…

Tja

gedicht
2.0 met 125 stemmen aantal keer bekeken 77.834
Men herhaalde op verjaardagen dat mijn moeder van mij werd verlost op een handkar, tiendaags na de Bevrijding. Men stierf van de honger, een feest als nooit tevoren; daarom ben ik geworden een kijker in gedachten die liever vrijheid verhandelt dan vrijt, eerder een boek pakt dan een schouder, het woord meer bemint dan de chaos der zinnen. Ik…

De gedempte put

gedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.932
Voor Sacha Anderson Bodemloos. De wereld wordt ontdekt. Ik lees weer, word kwetsbaar en hard, kan reizen zoveel ik wil, bedacht geluk, streek over de schedel: zon die minder heet, wijn die minder wreed was wanneer ik op mijn gemak het maanlandschap vergat. Ik dempte, dempte niet. Zand en stof. Geen grein verstand. Hoezo risico? Maar mijn gang…

De lengte van dagen

gedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.166
Hij grijnst en sneert, voor vermeningvuldiging zijn twee grijze haren nodig; smeert, vanwege houden van, Franse mosterd op zijn schedel en likt zijn wijsvinger af. Vandaar is het ineens niet ver meer. Loost vervolgens zijn naam, trekt koele kleren aan, kauwt de wijn, vertaalt - onverstaanbaar - 'ik stel 'n kijker op onscherp, van naaste…

Geboekstaafd is alles

gedicht
2.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.428
Geboekstaafd is alles behalve. Zakdoek voor het aangezicht. Wacht u voor de honden in de straat. Schoonheid van roest. De bek vol stenen. De piramide van oude appeltjes. Bij wijze van proef. Het blauw van de plekken. De ontmoeting vond plaats. Bij het mosterdgas zijn wel wat ongelukjes gebeurd. In mijn doodgezwegen zwijgen. ---------…