inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 3825):

De gedempte put

Voor Sacha Anderson

Bodemloos. De wereld wordt ontdekt. Ik lees
weer, word kwetsbaar en hard, kan reizen zoveel
ik wil, bedacht geluk, streek over de schedel:
zon die minder heet, wijn die minder wreed was
wanneer ik op mijn gemak het maanlandschap vergat.
Ik dempte, dempte niet. Zand en stof. Geen grein
verstand. Hoezo risico? Maar mijn gang alleen
was een doktersgang, niemand kende druppelpis
of wist van eenwording met de aarde, de mijne.
Wat een herademing! Vee van terrasiena,
de steden geest - naderhand
bleek de intimiteit al geschreven,
opgevoerd voor dovemansoren in de koelte
van de steegjes, en de kleren van Franciscus
waren ternauwernood van nut:
de reis was niet meer zaaks
dan het dempen van de put.

--------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.

Schrijver: Wouter Donath Tieges
Inzender: Rm, 30 dec. 2011


Geplaatst in de categorie: individu

2,5 met 4 stemmen 2.796



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)