De oranje blauwe bol aan de hemel,
Zendt stralen van warmte en licht,
Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel,
Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht.
Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij
En kust de horizon met een gouden gloed,
De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal,
Waarin elke hartslag…
alle prikkelingen die hij ontvangt
vormen zijn eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren…
nieuwschierig sluimert de ochtend op
mijn ogen gaan over het land veel dauw erop
de dauw wordt meer naarmate de zon hoger staat
en verdwijnt als het avondrood zijn gloed straalt
Verhelderd wanneer de zon achter het water verdwijnt
dan komt de maan wat somber boven die half schijnt
gevoelstatig zo hoog daar achter de sterren
verdrietig zoals die lichtbol…