zonder titel
netgedicht
Hier is geen lichtscherf meer te vinden,
hier wordt geen geest meer uitgestort.
Wat bloeide eens zwijgt nu verdord,
tohoewabohoe huilen de winden.
Maar echt soms stijgt een versje op
met vleugeltjes als van een vlinder.
Pas 's nachts als ster terug te vinden
voor wie gebroken in de knop
de slaap niet goed meer vatten kan.…

Bezig met laden