Ik wil zo graag
Zo ontzettend graag
De doodgewone dingen
"Die" doodgewone dingen van het leven
Gewoon weer kunnen doen
Net als vroeger
Net als toen
's Avonds een blokje om
Even langs de bakker
Uren kletsen met vriendinnen
Spontaan aan een schilderij beginnen
Op de Bonnefooi met de tent op reis
Genieten op een terras met heerlijk sorbetijs…
De prikkels worden mij teveel
Emotie's vliegen naar mijn keel
Ik kan de vele indrukken niet meer verwerken
Dat laat mijn zenuwstelsel mij dan ook zeer goed merken
Het eist nu zijn hoognodige rust
Ik ben mij daar dan ook zeer van bewust
Als ik verkeer in deze staat
En weet dat dit niet zomaar over gaat
Er zware hersenmist ontstaat
Ik me haast…
De zon verlicht de dag
De dag die ik niet zag
De dag die elke dag hetzelfde is
Tussen muren en gordijnen
De dag waarop ik weer niet
buiten zal verschijnen
en niet het zonlicht zag…
Ik mis het leven
Het leven zoals het hoort te zijn
Ik mis het om echt te leven
Ik heb al veel te lang geen leven meer
Ik breng mijn dagen door op bed en bank
En geloof me dat doet zeer
Er zijn dagen dat ik heel veel jank
Want ik wil niets liever dan mijn leven terug
En ik kan niet anders doen dan hopen
Dat er ooit een medicijn voor komt
En…
Ik verlang ernaar
Om buiten te rennen
De wereld te verkennen
Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan
Overal gewoon naartoe te kunnen gaan
De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen
Als een kind door de modder te woelen
Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan
De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan
Weer…
Nieuwsuur, donderdag 27 augustus 2026
Een patient
een man
een jonge man (23)
een kamer
een donkere kamer
een moeder
een mantelmoeder
een weg!
een doodlopende weg?
of toch nog een medicijn
om toch nog te kunnen blijven
grootste twijfel aan toegestemde euthanasie
want het leven trekt
of trekt het leven aan het kortste end?
het interview…
Ik kijk door het raam naar buiten
Daar buiten is het leven
Ik wil het ook proeven
Aanraken en voelen
Al is het maar heel even
Maar liever voor altijd
Ik ben het al veels te lang kwijt…
Onaangeroerd
Al jaren
Ze zijn nergens heengevoerd
Mijn jassen, schoenen en mijn tassen
Ze zijn met stof bedekt
Een pijnlijk besef
Dringt tot diep in mij door
Wanneer ik dit aanschouw
Het voelt als een kille kou…
611
Bezig met laden