Het morele bankroet
hartenkreet
Aan het eind van de eindeloze tafel
vervaagt het menselijk geluid tot ruis.
De muren ademen de kille rust van eeuwig gelijk,
waar de wijsheid niet heeft gefaald, maar is gewist.
De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen,
een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is.
De vrede, de papieren vogel van de wijsheid,
ligt vertrapt…

Bezig met laden