Mountainbike
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12
12Vijf man, één spoor,
vloeiend door het groene licht.
De oudste bepaald de route
geen haast, enkel evenwicht.
De zon vlekt op de paden,
vogelzang vult de pauze in.
Even praten, even ademen.
De natuur geeft de tocht zin.
Nu rusten de wielen,
de bank omarmt de rit.
Anderhalf uur bos
is alles wat er in zit.…
Bezig met laden