Ik heb geen pak voor een begrafenis,
wel een hemd en schoenen.
De spijkerbroek ligt in de kast,
naast de `t shirts en de onderbroeken.
Ik ga niet meer naar een begrafenis,
de stemming is zo deprimerend
en ik kan niet tegen groepen mensen.
Dat heb ik in de bus die draait dan lus na lus,
misselijk en zweterig word ik ervan.
Gesprekken die…
Vandaag schrijf ik een zacht gedicht
een vers dat vooral over vergeven gaat
wegvegen van tranen langs een gezicht
alsof er enkel een mooie toekomst bestaat
dat ik mezelf vergeef dat ik zo hard was
nooit zwakte en liefde heb kunnen tonen
veel eenzame jaren met een gevuld glas
daardoor nooit heb kunnen samenwonen
gelukkig is die periode nu…