Alle inzendingen over onbestuurbaarheid

De lucht heeft het druk maar hier op de grond groeien mos en herderstasje tussen de stadse steentjes voor wie het wil zien in de grond van de zaak oneindige onbestuurbaarheid…

Het gedicht hoorde hoe het werd geschreven, het zag de reusachtige hand waaruit het leek te ontstaan, woord voor woord, het hield zichzelf nauwelijks bij. Bij, zag het geschreven, en als echo zei het zichzelf, bij, bij, maar toen was de hand alweer verder, gejaagd door de zweep van het krassen, het heimwee naar vorm. Het doet pijn om niet…

o dierbaar onbestuurbaar België o veilig land der democraten vol goede wil en veel te veel mandaten de parlementen zes bijenkorven rijk verdelen schulden en procenten elk zijn gezoem elk zijn gelijk bloei o land versplinterd en gespleten aaneengeplakt met monarchie het vaandel is tot op de draad versleten en “La Muette” al lang…

ben ik onbestuurbaar? vluchtig zijn de akkoorden het leven davert voort door de cadans van de hartslag wijzigt het ritme keer op keer eeuwigheid, oh eeuwigheid schaal mij in naar behoefte geef mij de woorden ter nagedachtenis!!!…

het is een strijd in warrige tijden ieders doel is het horen waardig ik heb geen voorkeur te bepalen het is als leiden en lijden en volgen soms doet het denken aan malen het is wachten op een gericht dat de verbroken rust verhelpt in het vinden van evenwicht en het zielenbloed waarachtig stelpt zo gaat onder de maan en sterren het onbestuurbare…

het is een strijd in warrige tijden ieders doel is het horen waardig ik heb geen voorkeur te bepalen het is als leiden en lijden en volgen soms doet het denken aan malen het is wachten op een gericht dat de verbroken rust verhelpt in het vinden van evenwicht en het zielenbloed waarachtig stelpt zo gaat onder de maan en sterren het onbestuurbare…

Part one Nog een weekje dan mogen wij ja, de poëten - van wie op het narrenschip sommige dwazen niets kunnen dan kankeren afbreken kraken zelf niks bouwen niks weten maar intussen wel de lyrici onder ons met hulp en permissie der Gedichten-redactie deo volente de les willen lezen - tegen wil en dank tijdens 't schervengericht…

Met weerzin en ongeloof beschouwt ze de onbestuurbare stukken van haar lijf. Ze zoekt woorden die zich hebben verstopt, ergens in haar hoofd waar zij ze niet kan vinden. Ik kruip in haar hoofd om te helpen zoeken. Ik zie haar verwarring en haar pijn om wat weg is terwijl ze het niet eens kan benoemen.…

jongelui die men door zedelijke suggestibiliteit tot onbekwaamheid in de handeling geneigd wat zeg ik: aangestuurd als het ware, dat – om te hervatten de teneur van mijn uit te spreken beleidslijn inzake de als losgeslagen sloepbemanning op grote oceanen geloste adolescenten - dat wil zeggen jonge lieden met begenadigde achtergrond door onbestuurbaarheid…