ze raakt volledig
ondergedompeld
in de glorie
van een geboorte
woorden
in haar soort
blauw gekozen
gaan van mond
tot mond
van hand naar hart
daar boven
als in de hemel
ergens
onder de stompe toren
in het Vlaamse land
verschijnt,
haast ordeloos,
een ongenummerd boek
omrand
met ijzeren staven
van oever naar oever
ik lees…
Na een bocht, een van de vele ongenummerde en dus mogelijk eindeloze haarspelden, zie ik een roze fietsshirt een roteind voor me opdoemen. Het is vast een Belgische gemeentelijk beleidsmedewerker. Zijn naam schiet me zo gauw niet te binnen.…