'Wit is altijd schoon'.
Zeker ook sneeuw.
Maar sneeuw doet meer:
alle geluiden verdoffen,
een geluidsscherm rond en om.
Een veilige cocon
van isolement én geborgenheid.
Ik glij zo zacht
naar diepere lagen
in mezelf.
Nog even,
dan haalt de dooi
me brutaal weer
naar de oppervlakte.…
Wanneer de bloemen een kind
als blad nemen
en wiegen
en maar blijven wiegen
ruist er door de wolken
en de lucht
zo hemels blauw
een zachte stem
die stem zingt
dat de sterren
in de nacht de kracht geven
aan al de genen die hun lief hebben
als de nacht dan het daglicht verdrijft
kan de maan
samen met zijn vele nachtegalen
beginnen met liefde…