Van hier dan 't dwaas geklap van valse Theoristen!
De dichtkunst des poëets, de godsdienst van de christen,
Is één: Geen pijniging, die hersens tergt en prangt;
Uitstorting van 't gevoel, dat heel Gods rijk omvangt.
Weg ijdle kluisters van 't verhardend letterblokken!…
Volgens sommige theoristen is proza pas excellent als de lezer lezend zich de schrijver waant. Achteraf zegt: dat had ik zelf geschreven kunnen hebben. Het boek heeft zijn persoon en dus ook zijn ademhaling in beslag genomen. Adembenemend.
De lezer erkent ter plekke: oeiloei deze schrijver is onnavolgbaar. Niet te imiteren.…