Een slimme tuinboon uit Schin op Geul
dacht te kunnen ontkomen aan zijn beul, maar werd gefopt
en fluks gedopt.
Daarna restte er nog slechts schil en peul.…
doorgaans geen poëzie
al helemaal niet in de verwilderde achtertuin
van mijn grijze oudoom in den vreemde
die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen
zijn hart achtergebleven in een naakt verleden
in het verloren land van oude rabarber en koolrabi
een spreekwoordelijk land
waar hij niet meer kan leven
zonder bloemkool of broccoli
tuinbonen…
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen
op tafel staat de rijst en de papaya
en de zout gekookte blauwe eieren
we proeven, we genieten
terwijl de regen z'n sluiers uitgiet
op tafel champignons,paprika's
tuinbonen…
Toen kreeg 't de grootte van een tuinboon, toch
maar even naar laten kijken, want dit was echt
niet meer gewoon!
De dokter besloot niet tot een zalfje, want jeuken,
nee, dat deed het niet, net zomin als pijn.
Nee, zei hij, je gaat maar naar het ziekenhuis,
dáár moet je met dit soort vlekjes zijn.…