een lage zon
spat kleuren
op het wad
prijst in
lange slierten rood
de avond aan
de einder kruipt
snel dichterbij
in onontkoombaarheid
donker vlijt
de schoot van leven
met zijn nachtgezicht
vergeult in
droogval wachtend
op het eerste ochtendlicht…
Als jong meisje ging ik graag met hem mee, wanneer hij mensen de weg leidde tijdens het wadlopen. Hier was het waar ik me thuis voelde. In harmonie met de natuur.
De vlucht uit de dagelijkse drukte. Het rumoer en de benzinelucht, zoals die gewoon zijn in een grote stad, werkten zo nu en dan op mijn zenuwen.…