In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door ’t wintergrauw is gedoofd.
Laat hun licht mij doorschijnen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.
Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
En nog door het oude zomervuur gewekt.…
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door 't wintergrauw is gedoofd.
laat uw licht mij doorstromen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.
Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
en nog door het oude zomervuur gewekt
maagdelijk rein en onbevlekt
hebt u een ware herrijzenis in mij verwekt!…