Er wordt geklopt
laat me toch met rust
in mijn zelf verkozen isolement
ze blijven kloppen
graag respect voor het individu
mijn god, het is mijn hart
ik hoor mijn eigen hart
´t is fascinerend en ook beangstigend
de ultieme zelfconfrontatie
hoe lang houden we het vol
elkaar te moeten aanhoren
hoewel zomaar stoppen
ook geen optie lijkt…
Alle spiegels liefst omgedraaid
zodat ik niet telkens weer
die ontmoetingen riskeer
het onvermijdelijke overwaait
Een perfecte demonstratie
van ontwijkend gedrag
zo ontloop ik dag na dag
de noodzakelijke confrontatie…
Nee, ze heeft geen nood aan zelfconfrontatie. Niet de droge handen voor het gezicht hebben. Zij ziet teveel als zij haar ogen sluit. Niet meer te stuiten en onkanaliseerbare herinneringen dringen het herenhuis binnen langs toegetrokken overgordijnen en afgesloten deuren. Het licht dempt als het duistert. Hannah, waar ben je?…