Een streepje zon, wat koude wind
en bovenburen die weer ruzie maken
(is 't hun manier om bij elkaar te raken
waar het verschil geen woorden vindt?)
De haan kraait luid, de middag is
al ver gevorderd en de vogels zingen.
't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen,
omringd door water als de vis.
Je bent erbij, erin, ervan doordrongen…
Een vogel klapwiekt hoog boven de bomen
die nu nog zonder groene blad'ren zijn -
hij vliegt zo vrij en blij en zonder pijn
alsof het leven enkel hoeft te dromen -
maar plots komt er een donk're wolk voorbij
en fluistert over 't wisselend getij.…
Een mens wil toch zoveel in 't leven vaak
en zoekt en zoekt en blijkt het niet te vinden
en draait dan mee met alle 's Heren winden
en 't leven zelf steekt soms hiermee de draak
want plots is er een krokus weer te zien
en staakt dit zoeken, even toch misschien...…
De meeste mensen kunnen vliegen 's nachts
en willen dan in roze wolken zijn
en zonder vleugels dromen in satijn
maar landen dan ineens heel onverwachts
en weten dat de zon alleen maar schijnt
wanneer de droom achter de wolk verdwijnt.…
812
Bezig met laden