Alle inzendingen van Angela+Brederije

Wat kreeg ik er voor terug? Op de eerste plaats anti-psychotica. Eerst Zyprexa, maar daar werd ik in rap tempo te dik van, dus werd het Seroquel, een medicijn dat ik nu graag zou willen afbouwen. Ik hoop dat de psychiater dat surrogaat voor liefde ook als onpassend ziet. Je geheugen verslechtert er aanzienlijk van en je ogen gaan heel raar, bijna eng…

Het is al meer dan een jaar terug dat ik haar zag, maar ik mis haar nog zo vaak. Waarom kon er geen contact blijven? Omdat ik te veel (aan haar) schreef? De stad waarin zij woont, vind ik erg mooi en ik zou er zo gaan wonen en studeren, mits zij er niet al woonde. Ik wil haar niet belagen. Belagen? Ben ik dan zo eng? Misschien parasiteer ik en voelde…

Als je een psychiatrisch etiketje krijgt, ben je daar over het algemeen niet blij mee. De een ontkent het: "Nee hoor, dat hoort helemaal niet bij mij. Die arts heeft zich vergist." Weer een ander negeert het gewoon en leeft door als ervoor. Sommigen strijden tegen het stempel door hun pillen niet te nemen. En anderen, zoals ik, zijn blij éíndelijk…

Dag Allemaal, Ik ben een psychiatrisch patiente. Eng hè? Ik ben psychotisch geweest. Gevaarlijk joh! Men vond mij gestoord, krankzinnig en meer van dat. Nee hoor, het viel wel mee. Ik heb een bipolaire stoornis, heb tijdens mijn drie maanden durende opname wel veel raars gedaan, maar zou mijzelf NOOIT als een gestoorde beschrijven. Als ik over mijn…

Van de SPV-er mag ik je niet meer schrijven. Op deze manier doe ik dat stiekem toch nog een beetje wel. Ik hoop dat je misschien naar deze site kijkt. De link heb ik je eens gestuurd. De SPV-er heeft me mijn uitlaatklep afgenomen, hetgeen waar ik op terugval als het mij slechter gaat. Die SPV-er toch. Ze zou het niet merken als ik je kaartjes bleef…

Ik mag van de SPV-er geen kaartjes en e-mail meer sturen naar M. Dat is een afspraak. Die staat als een toren. Maar ik ben zo eigenwijs. De SPV-er noemt het ongeremdheid. Ik raak volgens haar ongeremd als ik mij niet zo lekker voel. Ik moet dan gaan wandelen in plaats van M. benaderen of mezelf vol eten. Dat is afspraak twee. Kan ik me er aan houden…

Ik zet zoveel op papier. Afscheidsbrieven, therapiesessies die ik uitschrijf, verhalen en gedichten. Wordt het geen tijd om mijn kracht eens te bundelen en een echt boek te schrijven? Ik heb al een dichtbundel geschreven, DE VERLORENE. Dat is echter geen goede reeks. Het zijn gedichten zonder rijm en met een irritant terugkerende 'zij'. Dat wordt…

Beste Ineke, Het lijkt een soort hardnekkige gewoonte van me om altijd weer op de dingen terug te komen. Alsof ik in de regel vertraagd beleef en uitgesteld reageer. Steeds weer moet ik de dingen die achter mij liggen bewust verwerken, of ze nu leuk of minder leuk waren. Herkauwen, herkauwen...Als een koe. Zeven keer? Die hersenen van me! Ze…

Op het grasveld, huppelend, liep een klein meisje voorbij. "Waar kom je vandaan?" vroeg een mevrouw aan haar. Het meisje antwoordde dat ze van een heel bijzondere plek kwam. "Waar is die plek en wat is er zo bijzonder aan?" vroeg de vrouw. Het meisje perste haar lippen op elkaar en glimlachte daarna. "Kom maar mee," zei ze. "Leg je hand in…

Lieve M., Ik heb afscheid van je moeten nemen. Dat vond ik heel moeilijk. Ik denk nu nog geregeld aan je en mis je, omdat jij mij troostte (!!), omdat jij er als therapeute voor mij was. Wie anders is er op die manier voor mij? Je gaf me bij het afscheid een dichtbundel mee. Hans Andreus. Ik heb er van genoten. Het verzachtte de pijn ietsje. Nu ben…

8 maart 2005 Dit keer was er eigenlijk maar weinig contact mogelijk. Toen M. binnenkwam, zag ik namelijk meteen dat ze er vandaag wel heel erg mooi uitzag. Ik vond niet dat ik tegenover de groep ‘verliefd’ mocht zijn op mijn/ onze therapeute. Ik bleef M. met haar grijze haar en blauwe trui echter beeldschoon vinden. Omdat ik daardoor met bepaalde…

15- 02- 2005 Het persoonlijke deel van deze sessie liep voor mij heel anders dan ik verwacht had, maar het was wel goed. Ik was van plan mijn 'moet- en zal-energie' onder de loep te nemen. Via de krukjesmethode kan dat immers prima. M. liet mij echter onverwacht voelen hoe 't voor mij is om eens een keer niets te hoeven. Nu, ik ken mijn reactie…

Mensen nemen in het dagelijkse leven verschillende rollen aan. In hun keuzen voor een rol zijn zij echter niet geheel vrij. Iemand die niet voor tandarts heeft gestudeerd, doet er bijvoorbeeld niet verstandig aan zich eens een paar weken voor tandarts uit te geven. En een politieagent houdt zich vanwege zijn rol keurig aan de regels. In zijn blauwe…

22 januari 2005 Sinds twee weken zit ik nu in een groep met vier andere jonge vrouwen. Ik ben met mijn vierentwintig jaar de jongste. Ik vind het moeilijk te zien dat M. ook aandacht aan anderen geeft. Ik voel mijzelf altijd, hoe dan ook, zo diep achtergesteld. Ik wil zo graag extra bijzonder zijn. Ik denk ook dat ik alleen aandacht verdien als…

Beste Jaren die achter mij liggen, Eens beluisterde ik een liedje. Dat ging ongeveer als volgt: "Dag oude school, dag oude straat, dag oude buren […]" Het is van Kinderen voor kinderen, geloof ik. De precieze tekst kan ik niet meer opzeggen. Ik ben inmiddels immers een Volwassene! Wel weet ik dat ik in mijn ruim 24 jaren tellende leven drie keer…