Alle inzendingen van Anton+Brikaer

Jarenlang op zoek Kennis zonder weten Zoveel geleerd En nooit wat opgestoken Door onmacht en verbijstering De touwtjes niet in handen Ongeloof en pijn De wens niet langer te leven En op dat moment Bezit is het enige dat je hebt Kom je tot de conclusie Ooit wordt het weer lente!…

Als maffiabaas noemt hij zich De Don Om in die hoedanigheid beter Van Leers te kunnen trekken Op mij komt het over Als Verbale Masturbatie…

In het land van gebroken harten Het gif nog steeds in mijn hoofd Mijn geloof in de illusies Ervaringen van een onbekende Leidraad per decreet Ben ik op zoek naar mezelf Wakkergeschud door moeders van amper tien Zoek ik naar mijn echte ik Dreigementen kunnen mij niet langer leiden Belofte en schuld laat ik achter me Mijn God maakt deel…

En het experiment duurt voort Dagelijks word ik getroffen Door de doelmatigheid Van mijn vergissingen Ondanks alle pogingen Logica te ontdekken Blijft mijn leven Een chaotische nevel Zonder mijn instemming Is het ooit begonnen En als ik het wil Zal het ook zonder eindigen Wat mij rest is Tussen die extremen De opklaring te zoeken…

Het is heel opmerkelijk te merken Dat heel veel mensen zich denken Te kunnen veroorloven een mening te Hebben over anderen En, als ik het toespits op het schrijven, Zeg nu eerlijk, is iedere oprechte uiting Van eigen gevoelens niet per definitie Literatuur? Zonder nu zelf in de verleiding te komen Met het wel bekende vingertje te gaan…

Ik struikel over mijn eigen gedachten Hakkelend meer dan eens Twijfel zaaiend bij het publiek Ga ik dan eindelijk toch onderuit Behalve mijn lijf voel ik niets Geen liefde geen haat Mijn verdriet lang vergeten De hoop over het hoofd gezien Overal krokussen en ook narcissen Mijn licht niet meer dan een nachtkaars Stervend zonder toeschouwers…

Na een tijdje kwam Theo terug. Hoewel het vorige bezoek hem al van de ene verbazing in de andere liet komen, viel ditmaal zijn onderkaak bijkans op het perron. De beste man met wie hij had gesproken was er nog steeds, min of meer op diezelfde plek! Theo vroeg zichzelf even af of hij hem zou groeten, het antwoord daarop werd echter direct gegeven:…

Verdwaasd keek hij om zich heen. Iedereen stond keurig, met de koffer in de ene en het boekje in de andere hand, te wachten op wat komen ging. Heeft dan niemand door wat er gaande is? Hij kon het niet geloven. Omdat hij vond dat hij toch op zijn minst een poging moest ondernemen, sprak hij de wat oudere man naast hem aan: "Mijnheer, weet u waar…

Hoeveel stations krijgt een mens in zijn leven? Eén? Twee? Veel? Stel dat je er hooguit één krijgt. Stel dat je de verkeerde trein kiest. Tja, daar word ik niet vrolijk van. Hoe zit dat eigenlijk met die treinen? En het personeel? Heb ik ze nou over het hoofd gezien? Als er personeel is, waaraan herken ik ze? Hoe kunnen ze mij helpen?…

Anton verdween in de binaire storm die woedde op mijn met xp ingerichte systeem. Na jaren van blauwe schermen, maar altijd weer terug, bleek xp zonder blauw alles in de war te gooien. Bill, je wordt bedankt! Niet alleen mijn levenswerk, maar ook dat van vele generaties voor mij, verdwenen naar het walhalla van de bits. Wat mij op dat moment het meest…