1305 resultaten.
Mehmet Sucru Sener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
347 Naast mij woont Mehmet Sucru Sener.
Een gastarbeider van het eerste uur.
Veertig jaar geleden kwam hij uit Turkije aangevlogen;
En landde zijn vliegtoestel in Nederland
Voor een economische avontuur.
Als jonge twintiger gaf hij zijn beste krachten
Aan de moderne Europese fabrikant.
Met decennia van ploegendienst draaien
hield de besnorde…
De Man Gemuilkorfd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
386 De man gemuilkorfd is gehandicapt.
Zijn omgeving heeft hem buitenspel gezet.
Hij spreekt noch mobiel, draadloos of on-line;
Zijn deelname aan de maatschappij is slechts schijn.
Hij geeft niet op te hopen,
Maar heeft niet meer de middelen
Om de weg naar de technologie te kopen.
De man gemuilkorfd ervaart een kloof
Hij vindt slechts troost…
Wie redt de Grieken?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
492 Wie redt de Grieken
Van een al geheel faillissement?
Gebrek aan geld leidt naar een Grexit,
uit de Unie permanent.
Geen genade in de Europese Unie
Voor een lid dat niet langer in kan staan
Voor een schuldsanering boven op een crisis,
Die de bodem wegslaat onder
Een verantwoord menselijk bestaan.
Wie redt de Grieken,
Als het de Europese…
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Ben ik die roepende in de woestijn,
Die Israƫliet of Palestijn?
Die voor zijn wereld de vrede verkiest,
Maar die het telkens van de realiteit verliest.
Wil ik dat licht in de duisternis zijn,
Die dominee, die priester of rabbijn?
Die belerend zijn vinger in de hoogte steekt,
Maar die zelf geen houvast vindt in het woord dat hij spreekt.…
Bootvluchteling.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
518 Hoe wanhopig moet een mens wel niet zijn
Om voor een ongewis Europees bestaan
Voor duizenden dollars je geschiedenis te vergeten
En voor een vage toekomst het schip op te gaan?
Hoe hard moet het hen niet vallen,
Die deze weg gaan met duizendtallen,
Ver van huis en overzee, een roep om hulp
Neer te leggen voor een onvermijdelijk nee?
Hoe…
De kleine Mens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 Waarom zouden wij de mens niet kleiner maken?
Klein, maar groot genoeg voor de wereld om hem heen.
Een kleine mens op schaal gekozen,
Die zijn weg gaat minder hoog te been.
De kleine mens op een grotere aarde,
Die zich op een morgen bewust zal zijn van zijn postuur.
Groot geboren, maar opeens gekrompen,
Moet hij zich opnieuw bezinnen op zijn…
Ergens Staat Ineens Een wereld Stil.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
355 Wij bouwen onze huizen.
Onze torens zijn hoog.
De steden zijn futuristisch.
Achter de dijken is het droog.
Mensen leggen de basis voor hun eigen progressiviteit.
Schaken zichzelf een weg naar de moderniteit.
Wij neigen naar meer, naar hoger, naar veel.
Ik wil het hebben en niet slechts een deel.
Wij bouwen onze tankers.
Onze mammoeten zijn…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
928 Het laatste adres staat er gebeiteld in de steen.
Ik ben hier geborgen.
Geen levend wezen om mij heen.
Geboren, geleefd en gestorven.
Dode letters verguld tussen het groen.
Hier heb ik mijn rust gevonden.
Hier in dit afgelegen plantsoen.
De doden zij jammeren
Bij het ontij van de nacht.
Alleen de wind ruist door de bomen
Met hun jammerklacht…
Een vluchteling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 Een vluchteling zonder vrienden.
Een pachter zonder land.
Van ver ben ik gekomen.
Op de vlucht voor de grote brand.
Mijn voeten zullen branden.
Op mijn weg door de grote hel.
Bij iedere voetstap voel ik minder,
Waarom ik mezelf zo kwel.
Mijn gedachten vloeien over.
Ontnemen aan mijn vlucht iedere zin.
Bij iedere weg die ik insla
Weet…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 'Ik ben Anne Frank', zei ze,
Een meisje met sluik zwart halflang haar.
Het spoor naar Bergen Belsen kent voor argelozen
En voor hen die beter wensen geen reden voor gevaar.
Het spoor dat voert van A. naar B.
Is efficient en neemt alle reizigers met zich mee.
Reizigers in een oorlog
Op weg naar hun ongewisse lot.
De werkers voor een betere…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
353 Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn lot.
Mijn mond wordt verzegeld.
Mijn weg voert naar het schavot.
Zie de woorden bungelen
Aan een zijden draad.
Slechts een enkele vezel
Scheidt de weg tussen goed en kwaad.
Wie zal mij wijzen?
Wie geeft mij raad?
Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt…
Aap Mij Na
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
469 Aap mij na ik ben een clown.
Een lachspiegel van dezelfde dingen.
Met mijn gezicht verbeeld ik oprecht,
Dat het leven niet alleen bestaat uit zegeningen.
Met mijn gezicht stel ik voor,
Verbeeld ik de wereld waartoe ik behoor.
Grijp ik de pias aan mijzelf te verbeelden,
Met grimassen verzoen ik de verdeelden.
Met een zon op mijn gezicht…
Zwaan Kleef Aan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.119 Mijn tijd is nog niet gekomen.
Zo nodig wacht ik eeuwig lang.
De oude prins zal pas sterven
Bij zijn laatste zwanenzang.
Zwaan kleef aan,
Alweer een jaar er aan.
Witte zwanen, zwarte zwanen,
Zij reikhalzen bij het hoogste lied.
De diva van de opera zingt over sterren,
Die je zo zelden lachen ziet.
De oude eik tussen de olmen,
Is pas geveld…
Onze Stad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
421 Onze stad heeft straten en dreven,
Waar mensen hun leven leven.
Maar nu is er een probleem:
'Onze Domtoren past niet meer in het nieuwe systeem.'
Gelijk steden als Londen en Berlijn,
Moet ook in Utrecht de sky de limit zijn.
Zo gaat zhet op te grote voet door het leven,
En wordt door hoogmoed voortgedreven.
Ondertussen stampt het terstond…
Komiek Klassiek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
682 Leve de komiek klassiek!
Voor het kleine theater en het grote publiek.
De bespeler van volkse sentimenten,
Die ook de lach opwekt bij koningen en presidenten.
Op handen gedragen door de kleine man
Heeft hij de lach aan zijn broek hangen waar het kan.
Leve de komiek klassiek!
Van het witte doek en het t.v.-publiek.
Van het theater podium naar…
Leven En Dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
379 Regendruppels sijpelen langs mijn ramen.
Als tranen komen zij beneden samen.
De hemel huilt mee met mijn verdriet
Om wat alleen de hemel ziet.
Sneeuwvlokken witten een wintertafereel.
Duizenden kristallen sluiten zich aaneen tot een geheel.
De hemel strooit zijn onschuld uit over mijn verdriet
Van wat alleen de hemel als rechtvaardig ziet.…
Wachters Op Morgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
485 Ik heb steeds door muren heen gezien.
Mijn ogen weigerden van steen te worden.
Ik heb ook in de nacht de zon bezongen.
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd.
Ik heb met brood en water feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat men heeft afgedwongen.
Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd.…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
390 Als de zon achter de horizon verdwijnt
En de vogels eerbiedig zwijgen,
Schaduwen oplossen in het niet,
En alles een andere vorm gaat krijgen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!
Als de wind de bomen ruisen doet,
Het vee een plek zoekt om te schuilen,
De merel en de lijster hun lied staken
Als teken dat de hemel straks gaat huilen,
Dan zou…
Boterbloemen In Het Gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
361 Boterbloemen in het gras
Herinneren mij aan hoe het vroeger was.
Alle voorbije jaren rijgen zich aaneen.
Terwijl ik mij bezin op mensen, ben ik toch alleen.
Boterbloemen in het gras,
Leerden mij dat er in de natuur geen uitzondering was.
Dat bij al wat sterft, voor elk een,
Het nieuwe leven zich vormt, heel natuurlijk en sereen.
Het mysterie…
De Tuin Der Lusten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
380 Ik zei de zwerver:
"Ik pluk een roos",
"Ik pluk de wereld een tuin met bloemen",
"Ik pluk de wereld een paradijs",
"Ik geef het rode wangen om te zoenen".
In Ede zal het zijn!
Waar de mensen zonder pijn,
Van mijn schoonheid mogen proeven.
Waar naar soort klein of groot,
Zonder angst voor de dood,
Ieder wezen niet minder voor de ander zal…
Bij Mij Vlak Voor Het Raam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Bij mij vlak voor het raam
Zie ik dagelijks een mooi meisje gaan.
Dat telkens rond van borst
Haar schoonheid langs mijn raam torst.
Ik kijk er vol bewondering naar
En beleef genoegen aan wat ik ervaar.
In vrijheid verlang ik naar een pleziertje
Met zo'n aardig diertje.
Wat zou ik graag bij haar willen zijn
En haar toespreken zonder uiterlijke…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
372 Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
Het duister dat duistert,
Tot de dag de stad wakker lacht.
Een vrouw in een kroeg, die zacht,
Kirt om een grap,
Waar niemand om lacht.
Een man met een pet,
Met een keu in zijn hand.
Een stoot in een kroeg,
Drie over de band.
Een heilsoldaat met een boodschap,
Over het licht in de nacht…
Ik kan het vergeten, maar niet vergeven
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
769 Vreemd hoe een mens gevormd kan worden
Door het leed uit het verleden.
Hoe "onschuldige" pesterijtjes
Een wankele basis zijn voor het heden.
Een woord kan alles weer boven halen
Van die situatie, die niet had mogen zijn.
De herinneringen laten me weer verdwalen
In die alles verscheurende zielenpijn.
Vreemd hoe een mens verteerd kan worden…
Brein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Ik ga mijn weg door de duisternis.
Op de tast zoek ik jou.
Vecht mij door het grauw.
De kamer van mijn gedachtenis.
Ik betaal mijn tol.
Met mijn gedachten en herinnering.
Jouw verbeelding is mijn zegening.
Daarmee houd ik mijn zoektocht langer vol.
Nu eens werkt mijn brein non-stop,
Wanneer jij wandelt door mijn gedachten.
Dan weer voel…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
452 Ik teken paarsblauwe bomen,
Met takken tot aan de kruin.
Zo schep ik mij een buiten
In mijn eigen groene zomertuin.
Ik laat het dorre verdwijnen
Bij het vallen van de eerste regen.
Zo schep ik als die vlinder op mijn hand
Een rustpunt zonder zelf te bewegen.
Ik tracht mij op te richten als een bloem
Tussen het ene overwegen en het andere…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
773 De oude heer,
Hij is niet meer.
Het nachtlicht doofde zijn leven.
Voor volk, vaderland en gezag,
Heeft hij zijn ziel gegeven.
De oude heer,
Hij gaat zijn laatste keer.
Bij daglicht voortgetrokken door het leven,
Gaat hij langs geliefden op zijn laatste dag,
Voor volk, vaderland, onder nationale vlag;
Wordt aan zijn ziel een stemmig eerbewijs…
Oude Mensen Op Zondag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
974 Opa op zondag.
Wie heeft er nog tijd?
Voor al wat grijs is
En uit de tijd.
Oma een plakboek vol herinneringen.
Oma, van de oude mensen,
En de dingen die voorbijgingen.
Opa op zondag,
Wie heeft er nog tijd?
Voor hem die vertellen kan
Vol nostalgie zonder spijt.
Opa, een levensverhaal vol zegeningen.
Opa, van oude mensen,
En de dingen die…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 Dood in de woestijn!
Wat kan er mooier zijn
Dan een fata morgana na te streven,
Mijn voeten te branden aan het zand,
Mij in waanzin te verliezen
Bij gebrek aan gezond verstand.
Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel
Bij iedere zinderende kilometer die ik tel.
Mijn ogen zijn begerig
Op zoek naar het El Dorado van goud.
De stad…
De Gele Ster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 De mensen zien mij van ver.
Niet om mij
Maar om mijn gele ster.
In de verte klinken de laarzen,
Schreeuwen de monden hun holle frasen.
Ik ga mijn weg mijn straatje om.
Ik ben te veel in het nazi-dom.
De mensen zien mij van ver.
Niet om mij
Maar om mijn gele ster.
Zij zijn bang voor de klikkende laarzen;
Zij zijn monddood door de holle frasen…
Witte Paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Witte paarden op zondag.
Witte paarden in de wei.
Witte paarden van de zonden.
Zonder zorgen zoeken zij.
Witte paarden van verboden vruchten.
Witte paarden van verliefdheid niet vrij.
Witte paarden plukken ongebonden,
Van verboden vruchten houden zij.
Witte paarden briesen bruisend.
Witte paarden blijven blij.
Witte paarden zoeken prinsen…