Bestaan de juiste woorden, bestaan de juiste zinnen?
Die zeggen je bent binnen
in mijn hart, in mijn hoofd.
Aangekomen op de plek waar jij gelooft
dat ik het ben waarmee je verder wil.
Te lang weggebleven, te lang te stil.…
Zomaar ineens gaan schrijven,
schrijven over jou, schrijven over mij.
Zomaar ineens bij je willen blijven,
samen lachen, samen blij.
Zomaar zo plotseling ben je daar,
in mijn hart, in mijn hoofd.
Zomaar zo plotseling heel raar,
nooit verwacht, nooit in geloofd.
Zomaar wil ik jou niet meer uit mijn leven,
wil ik over je schrijven, wil ik…
Woorden die mijn gevoel beschrijven
blijven gevangen in de pen
ben niet in staat te zeggen wat ik wil
stil en ver weg blijven ze vandaag
traag worstel ik door de zinnen
winnen zal ik deze strijd
tijd verstrijkt minuten en uren
duren langer dan verwacht
gedacht de gedachtes te vatten op papier
hier en nu het wil niet meer
keer op keer lijk…
Biologisch gezien beschouwen we ons zelf als hoogtepunt van de evolutie.
Een dergelijke opvatting is echter niet zonder risico. Als we ons vergissen zouden we wel eens een heel dun laagje fossielen van onze soort kunnen achterlaten.…
Het feit dat we ons weinig kunnen herinneren van onze kindertijd (tot rondom het 3 levensjaar), of het onvermogen om vroege traumatische ervaringen te herinneren, terwijl we wel de gevolgen daarvan ondervinden, zou verklaard kunnen worden door aan te nemen dat de amygdala eerder volgroeid is dan de hippocampus.…