De dichter
netgedicht
1.0 met 3 stemmen 
0
0In de schaduw van woorden die niemand verstaat,
dwaalt hij langs lijnen waar het licht langzaam gaat.
De nacht hangt als dood in het ritselend riet,
hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet.
Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond,
een bloedende herinnering, gekust op de mond.
De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij…
Bezig met laden