Alle inzendingen van C.

ik wil antiek zijn en oud zijn dus als een oud schilderij maar origineel en precies zo leven.-…

ik stond bewegingsloos met boven me een donkere wolk wat toen de deur dichtdeed. ik werd weggedreven in een doodskleed en werd gillend wakker in een soort vacuüm ruimte waar nog geen blad of een vlieg binnenkwam, en deze keer stikte ik dus. soms kunt je nóg zo roepen schreeuwen en doen maar dan loopt het verkeerd af, dan kun…

een koe die graast op zulk kort gras kan niet an- ders dan boe roepen.…

nog steeds blaast de avond warme wind binnen ik zit binnen met zonnebrand en zap boos van net naar net, het liefst zie ik een sneeuw programma, ik sta op en verwarm alvast de melk in het pannetje de cacao staat op tafel, de wereld wacht wel. ik fluit nog een liedje dat niet tegen het raam opbotst maar de eeuwigheid in gaat, zo…

we liepen over de brug die stortte in, er was geen weg terug.…

zou ik een snel- sonnet schrijven denk ik, maar ik ben meer kort.-…

de dagen staan in brand en god blust hier en daar maar heeft ook wel be- hoefte aan rust, lijkt het. parasols draaien rond, de hond likt aan een lolly en je ligt met een krant naast het zwembad, je bladert er doorheen, de wereld staat nog steeds in de brand en Michael Jackson is nog steeds dood.het is niet anders.-…

maar ik wil wel écht schrijven! zei ik tegen de oude dichter die ik nog steeds als een mysticus zag, totdat hij opstond en mij wenkte mee te komen naar de w.c. toe, deed z'n broek omlaag poepte in de pot en keek omhoog naar verbouwe- reerde mij en zei: 'híer, heb je écht!' en inderdaad, ik was genezen.-…

Steeds zwaarder wordt de last op mijn schouders Eenzaam als een kind zonder ouders Geen enkele herkenning in een gezicht Steeds zwaarder wordt het gewicht Blij, sterk , eerlijk en puur Niets meer van over op den duur Sterker maar harder is het resultaat Geen liefde maar ook geen haat Als een vogel vlieg ik naar de zon Op naar een…

ik zag opeens het schilderij, was het nu Millais of Monet? die jonge vrouw, dat meisje dat levenloos in het water ligt, met zeewier om haar heen, zo schoon en ook zo sereen alles kan zo overweldigend zijn soms, dat je wel kunt huilen van machteloosheid, en de wreedheid van deze wereld maar, moet ik ook toegeven, de schoonheid…

de stilte ligt als een tapijt op de grond, de koekoeks- klok maakt het erger, ik wil verdwijnen, maar zie door verplichting geen hand voor ogen meer, geen mogelijkheid te vluchten. vogel doet z'n werk, komt naar buiten, en braakt negen uur.-…

ik ben bedreven in niks niet in mij niet in jou en ook niet in gedichten. dus help me, als je kan. en dan help ik jou weer. dank je wel.…

'de streng gelovigen, die al eerder de evolutie-theorie hebben verworpen zitten er ernstig over te denken de natuurlijke geboorte van het kind te ontkennen en weer terug te gaan naar die goeie oude ooievaar.- hoe speel je het klaar?'…

het tilde je op een zucht on- der het tapijt, even was je van je stuk gebracht en trilde je, een aardbeving onder je voeten, snel uitgewist.…

verwacht je als de zon in Afrika, als de storm in mijn droom.…

ik zal beginnen te leven en zal er van gaan houden zoals Liesbeth List doet. zonder een enkel spoor van twijfel zal ik me er compleet aan overgeven, ik moet niet treuzelen nu of nadenken, maar gewoon me er in storten en ervan genieten, dus geef me een paar uurtjes bedenktijd, dan weet ik het zeker.-…

de bankovervaller sloot de deur van de kluis achter zich, dat had hij beter kunnen laten: handen vol diamanten en geld overal om hem heen, hij zwemt er haast in, maar de politie komt er aan, hij ziet het in een droom, hij ziet het blauw-witte zwaailicht, probeert te vluchten, elke keer komt hij er mee weg, schrikt wakker, en is…

jouw hart voor mij opengesteld een museum van rood waarin ik kan rondwandelen, prachtig als de schilderijen van Rodin, waar jij in verholen zit waar 'k kan fluisteren tegen jou en jij jouw gloeiende woorden over mij heen kan leggen, prachtig als goudslingers, waarin ik kan lachen en schuilen tot de dood.-…

dat ik het verhaal kwijt ben dat ik opnieuw moet beginnen ik was de weg kwijt maar begin het terug te vinden kom terug als een waterrat zwemmend in het verhaal als een vis in het kanaal en zwiepend met z'n staart onder de brug door en dan eruit stappen als een rep- tiel, wegvliegen al flapperend als een wat vreemde vogel weer…

mijn horloge sprong van me af als een vis en dook in het water.…

we komen dichterbij we naderen het eind van dit gedicht.…

Je alsmaar klagen maakt op mij een Beklagenswaardige indruk Dat ik je te hoop vond tegen het Onrecht jou aangedaan, En dat het nu 's tijd wordt Om je mening bij te stellen Om wel, om af te rekenen En ook beresnel, godverdomme. Of is dat toch teveel gevraagd?-…

je hebt je blouse uitgedaan en opgehangen aan de deur, de deurknop kijkt je dreigend aan, je wil weg hier, weg, hier vandaan maar je weet niet waar naartoe, waar zou je heen kunnen gaan? de dagen lengen eindeloos lang en versnikkend heet, je draagt je- zelf naar het balkon met een glas melk in je hand, hier zie je beter hoe anderen…

o zon je bent niet meer wie je bent geweest ik vrees je nu meer nog dan vroeger je bent een al te wakker beest ik wou dat de herfst weer begon en dat ik weer kon schuilen o zon je bent niet meer wie je bent geweest laat jouw naam niet rondzingen omdat mensen blij zijn met dit feest ik word er alleen maar somber van o zon je bent niet…

ik hou van de nacht en draai met een rietje de sterren in mijn glas.…

ik zal je nooit zien als je bent wereld je bent een vreemde die haast alles heeft prijsgegeven mooie draaiende bol draaiende, draaiende als nooit tevoren en ik ben een grinnikend paard enigszins gestoord, verstoord geraakt de lichtgevende bol maakt me dol maar ook het donker, ik sta hier vreemd voor je shag-rokend…

je neemt je pet af een diepe buiging in het water dat begint te kringelen een spirituele reiniging daarvoor stond ik stil als een standbeeld een lantaarnpaal in het water, waar je niks anders mee kunt dan enkel de tijd opheffen, gloeiende gloeiende was ik daarvoor maar ben nu weer wakker stap uit het water en laat de wind me…

tracht het recht te trekken het touw dat slap hangt en mij tussen de gebouwen, eroverheen te lopen en niet hopen op een wonder maar gewoon zo zonder dollen ik dit uitzicht van torens en straten en huizen onder mij als een platte- grond door te lopen en dan het dak op en het trappenhuis de trap af om uit te komen in de wolken? dit…

er is al zoveel over geschreven wat moet ik er nog aan toevoegen? iets wat men niet gelooft, denk ik iets waar men versteld van zal staan, dus niet de gebruikelijke ellende of het bijna net zo gebruikelijke geweld iedereen weet al hoe het met de we- reld is gesteld, en ook niet de liefde want die draait dol, gek (als ze al bestaat)…

als een nederlander koerdisch ik kom er niet uit jouw ogen, de kleur ervan jouw mooie bruine ogen ik kom er niet uit de blikkering de glans ik las 't en lees jouw gelaat als een krant op de kop en kijk in m'n eigen brein maar kom er niet uit heb gegoogled boeken gelezen de anatomie ervan in wetenschappelijke werken opgezocht en…