Alle inzendingen van Coenraedt van Meerenburgh

Het stikstofplan trapt boeren op de tenen, Te hoge prijzen aan de pomp, voor gas, Nee, níet dat vroeger alles beter was, Maar dit is bijna niet meer bij te benen. Kortom, ik wil dit kabinet gaan dwingen, Om de hoeveelheid dichtstof terug te dringen.…

De stemming won hij slechts ternauwernood, En Boris Johnson mag nog even blijven, Maar als je leest wat alle kranten schrijven, Is de politicus in feite ‘dood’. Zelf sprak hij van ‘een helder resultaat’, Hij was dan ook in aangeschoten staat.…

De plastic rietjes wilden we vervangen, Want die zijn desastreus voor het milieu, Papieren rietjes zijn we ook al beu, Ze blijven veel te vaak in keeltjes hangen. Dus als ik iets bestel voor mijn Sophietje, Vraag ik om ranja met een rieten rietje.…

Ernst Kuipers trekt een zorgelijk gezicht, Er zijn inmiddels al wel zes gevallen, Die mogelijk de zomer nog verknallen, De media doen dagelijks bericht. O jee, de aap is ergens uitgekropen, Hoog tijd om weer de mouwen op te stropen.…

Een polder, door een bomenrij omzoomd, Wil men moedwillig onder water zetten, Omwille van verdragen en van wetten, Opdat daar Westerscheldewater stroomt, Waaruit, zo hoorde ik die and’re dag, Je jaarlijks maar één visje eten mag.…

Het liedjesfestival is weer begonnen, En Nederland wil winnen met S10, Maar veel ‘verbaasde’ ogen zullen zien, Dat Oekraïne’s liedje heeft gewonnen. Ook dit jaar gaat het volgens goed gebruik: De winst staat vast, schrijf die maar op je buik.…

Het land van kaarsen, koeien en gedoe, Heb ik maar even achter mij gelaten, Men zal nog wel een tijd erover praten, Maar ik doe er vandaag het zwijgen toe. Uit vrije wil heb ik mezelf verbannen, Ook dichters moeten eventjes ontspannen.…

In dit verlaten ondermaanse oord, Is wederom een zanger overleden, Zo wordt het almaar stiller hier beneden En is het dringen bij de hemelpoort. ‘Ik kom zo bij je, Henny’, zo sprak God, Eerst wil ik nog wat zingen met Jan Rot.…

Als ’s ochtends vroeg de schooldag ging beginnen, Nam ik altijd twee boterhammen mee, Om één uur dronk ik nog een kopje thee, Zo kreeg ik slechts gezonde dingen binnen. Maar ’s avonds blowden we en zonder schroom, Beminden wij elkaar zonder condoom.…

Toen hij pas langskwam, zei Minister Jetten (voor Energie en tevens ‘het Klimaat’), Dat Zeeland bovenaan zijn lijstje staat, Om daar twee kerncentrales neer te zetten. Ik vind dat allemaal wel best, hoor Rob, Maar ruim dan ook meteen dat afval op.…

Dag lezers, Als ik m’n oude werk weer eens herlees, Ben ik geneigd excuses aan te bieden, In navolging van die bekende lieden, Zoals Lil’ Kleine en laatst Glennis Grace. Hoewel ik het graag anders had gewild, Was ik voor Rutte vaak nog véél te mild.…

De Jonge was een beetje in paniek, Wat nu, als je betrapt wordt op een leugen? Wat zeg je dan? ‘Ik heb een slecht geheugen’? Bestaat er een geëigende tactiek? Maar Hugo, bel nou toch gewoon Mark Rutte! Die kan volop uit zijn ervaring putten.…

Terwijl ik in een zaaltje in het land, Hartstochtelijk mijn werk stond voor te lezen, Werd ik daar desondanks niet voor geprezen, Ik kon mezelf niet meer verstaan bekant. Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten, Want het publiek begon massaal te dichten.…

Vandaag is het weer tijd partij te kiezen, In onze stad doen er wel dertien mee, Niet één van deze dertien is oké, Vaak sta ik in het hokje nog te kniezen. Ik las de folders en opiniebladen, Bij wie kan ik alsnog gemeend te rade?…

Als je krijgslustig bent, kan je beginnen, En schraap de lijken maar weer van de straat, Vergiet maar liters bloed en praat van haat, En kom, als altijd, veel te laat bij zinnen. Na afloop, wanneer niemand heeft gewonnen, Weet niemand meer waarom het was begonnen.…

De kernraketten staan nu zelfs op scherp, En de gewone mensen moeten bloeden, Ik meld het dus maar weer ten overvloede, Dat ik dit zinloze geweld verwerp. Zo veel ellende waar geen mens om vroeg, Voor oorlog is er altijd geld genoeg.…

Waar is de goede vrijheid toch gebleven, Toen je nog overal naar binnen mocht? We hebben lijdzaam onze ziel verkocht, En moesten volgens apps en codes leven. Ernst Kuipers, ’t is maar dat je ’t even weet, Steek deze app maar lekker in je reet!…

Ik ben een man, dus dat is vinkje één, Ik val, en dat is nummer twee, op vrouwen, Je kan mij enigszins als ‘wit’ beschouwen, Ik heb geleerd, daar draai ik niet omheen. En ondanks Joris Luyendijks gezeik, Voel ik me met m’n zeven vinkjes rijk.…

Een zanger, Kamerlid, een directeur, Ze waren druk met ongepaste zaken, Voor hen rest, met het schaamrood op de kaken, Een roemloos einde langs de achterdeur. Voorkom dat zij weer anderen besmetten, En laat ze vlug een dickprik erin zetten.…

Ik heb de maand van droogte afgesloten, En sta nu voor de cruciale keus: Zet ik een bier- of wijnglas voor m’n neus, Waarvan ik vroeger volop heb genoten? Ja, januari is voorbij, ik pas, En vul m’n kelk: in vino veritas!…

Toen het gewone volk in lockdown was, Ging Boris Johnson zijn verjaardag vieren, Het huis in Downing Street liet hij versieren, En met zijn vrienden hief hij toen het glas. Ze zongen luid: “Hij is een goeie vent!”, Maar dat wordt nu van links tot rechts ontkend.…

Wat zo onschuldig, onderhoudend leek, Is nu besmeurd, ontmaskerd en gevallen, Hoe kan je zo’n programma zó verknallen, Waar lange tijd zo’n groot publiek naar keek? Mijn voorstel is te stoppen met die stoelen, En met ‘The Voice’ Sinatra te bedoelen.…

Ik heb een glimp gezien van verre tijden, Als Rutte VII is geïnstalleerd, Als vrijwel niets ten goede is gekeerd, En wij nog altijd virussen bestrijden. De regels zijn dan strenger op dat vlak: ‘Alleen naar buiten in een ruimtepak!’…

0 1 0 1 0 10 1 01 1 0 1 0 1 0 1 01 10 0 1 1 0 0 1 1 0 0 10 0 101 0 100 1 1 0 1 0 0 1 1 0 0 01 1 0 11 00 1 101 (Aan mij zijn al die woorden niet besteed, U zult van mij dan ook geen toespraak horen, Ik dacht, ik zeg het u maar van te voren, ’t Is handiger dat iedereen dat weet. U merkt, ik ben dus niet zo sterk verbaal, Want ik beheers…

We hebben eerst tot tien uur uitgeslapen, Daarna zijn we gezegend door de paus, Toen aten we tonijn in whiskysaus, En ’s avonds lagen we op apegapen. Toch was het beste voor het laatst bewaard: We staarden uren naar de open haard.…

In Scharendijke is een wolf gezien, Je weet, ze zijn heel moeilijk te verdrijven, Eerst is er één, dan zijn ze met z’n vijven, Vervolgens zijn er gauw een stuk of tien. We zijn hier bang - niet slechts de schapenhoeders -, En roepen luid om onze lieve moeders.…

Ach Marco, nee toch hè, waarom nou jij? Liet jij echt dochters in je speeltuin binnen, Om hen daarna bij rood licht te beminnen? En zong je dan ook vaak: ‘Kom maar bij mij’? Hierna is je bestemming het parket, Waar alle maskers worden afgezet.…

Uit Curaçao nam zij corona mee, En Beatrix mocht even niet naar buiten, Ze dacht: “Dat is wel vreemd na al die spuiten,” Maar zij hield moed en riep: “Je maintiendrai!” Ze belde op en smeekte met een snik: “Zeg Hugo, mag ik nóg een boosterprik?”…

Ze kwamen voor Oasis naar de pub, Het sneeuwde hard, er lag méér dan een meter, En buiten woei het, binnen was het beter, En zo ontstond al gauw een hechte club. Terwijl de buitenwereld maar bleef razen, Genoten zij van hun privé-oase.…

Het was het mooiste dat ik heb geschreven, Het beste onderwerp dat ik ooit koos, Ook rijm en metrum waren vlekkeloos, Helaas is het hier niet meer weer te geven. Het is heel stom, maar ik zal eerlijk zijn: Ik heb het laten liggen in de trein.…