Alle inzendingen van Coenraedt van Meerenburgh

Ze waren jarenlang zeer populair: The Spice Girls! ’t Is al dertig jaar geleden, Dat die vijf meiden ‘girl power’ beleden, Zo’n eigen munt, dat is niet meer dan fair. Maar als ik ze weer zie, hun liedjes hoor, Dan denk ik: ‘gosh, wat kóóp je daar nou voor?’…

Ook ík denk dat ze ergens wel bestaan, Maar geen idee of ik ze zal ontmoeten, Ik weet niet of hun hoofden en hun voeten, Als die van ons zijn, maar ik neem het aan. Zelfs áls ze komen van een heilloos oord: ’t Is vast niet erger dan de mensensoort.…

Het valt waarachtig tegen deze week, Want na de afgelopen dolle dagen, Blijft het publiek maar om een versje vragen, Maar deze dag zie ik een beetje bleek. Ik dacht: als ik AI hier eens voor strik? Maar die was veel beroerder nog dan ik.…

Nee, ik wil even in mijn bubbel blijven, Daarom praat ik vandaag niet met de pers, Ik concentreer me liever op m’n vers, Ik ben hier om een snelsonnet te schrijven. Na afloop sta ik graag u weer te woord, Wanneer ik een medaille heb gescoord.…

Een gure wind waait door het Noorse hof, Zoon Høiby heeft veel duistere geheimen, Terwijl zijn ma met Epstein zat te slijmen, En wederom moet zij diep door het stof. Een wonder helpt, want anders is het klaar, Gelukkig is haar zwager 'tovenaar'.…

Vier astronauten gaan straks naar de maan, De Orion, gereed om te lanceren, Zal even rond het hemellichaam scheren, Als testje om er later op te staan. Geen ‘giant leap’, maar slechts een kleine schrede; Dit kón toch al zo’n vijftig jaar geleden?…

“Hallo, graag wil ik over vrede praten, Het feestje is bij mij in Washington, En in het middelpunt sta ik, de Don, Met als gezelschap al mijn dikste maten. Noteer dus maar, dat ik je hier verwacht, Geen zwemspullen, je wordt niet thuisgebracht.”…

Bij Barbie doen ze aan diversiteit, Eerst werd er nog wat vreemd van opgekeken, Maar nu zijn er ook Barbies met gebreken, Bijvoorbeeld één die aan autisme lijdt. Maar o Mattel, vergeet toch niet mijn leed, En maak een Ken pop als miskend poëet.…

Het sneeuwt ja! ’s Winters is dat wel eens vaker, Geen trein die rijdt, spekglad op elke weg, De mensen zijn steeds sneller van de leg, En vragen raad bij een opiniemaker. Maar of je er nu wel of niet van houdt, Neem dat geklets maar met een korrel zout.…

Alweer een einde van een heftig jaar, Je vraagt je af hoe men het vol kan houden; Gazanen, Oekraïners in de koude, Wanneer is die ellende nou eens klaar? Voor mijn part wordt die regel uitgebreid, En geldt het knalverbod ook wereldwijd.…

We wilden dit keer tijdig reserveren, Bij ons vertrouwd adresje aan de zee: “Op Eerste Kerst, een tafeltje voor twee? Graag willen wij bij jullie savoureren.” “Euh, welke datum?”, vroeg de jongeman, Daar werd ik dus een beetje droevig van.…

Ik nam me voor een snelsonnet te schrijven, Maar plots kwam er alleen maar onzin uit, Slechts leugens, ik bedonderde de kluit, En ik was aardig aan het overdrijven. Het is dus iets, zo concludeer ik prompt, Dat niet uitsluitend chatbots overkomt.…

Meneertje Klaver voelt zich uitgesloten, Omdat de VVD hem nu blokkeert, Hij reageert daarom geïrriteerd, Maar met dat sop is hij ook overgoten. Hij maakt voor deze keer hetzelfde mee, Wat zíjn partij doet met de PVV.…

De laatste tijd zit ik te veel te stressen, Maar iemand wist hét middel op net 4: Masseer gewoon je bekkenbodemspier, Dan krijg je bij je anus meer souplesse. Dus ruik je aan m’n vinger soms iets raars, Dan zat die net weer even in m’n aars.…

Geen zin meer om me voor te laten liegen, Te horen dat nu ‘alles anders’ gaat, Dat men de stem des volks ineens verstaat, Het afgelopen is met dat bedriegen. Geen zin in nieuwe ridders van fatsoen, Ga met z’n allen eerst maar eens wat doen!…

We wilden eindelijk ons huis verbouwen, De kosten waren op een ton begroot, Maar toen moest ook de kelder en de goot, En alles liep volledig uit de klauwen. Nu is mijn vraag, - misschien dat u het weet? - Wanneer is deze opknapbeurt gereed?…

We zijn al drie keer heel dichtbij geweest, In München riepen wij al vroeg ‘we leiden!’ De Duitsers kregen toen pas echt de geest, Oranje kwam helaas niet meer langszijde. Toch waren we met Neeskens, Cruijff en Haan, Van Hanegem en Rensenbrink veel beter, Maar daar heb je uiteindelijk niks aan, Daar schiet je niks mee op, geen millimeter!…

De VVD wil geenszins ‘over rood’, D66 niet met Eerdmans samen, Terwijl ze eerder tot de slotsom kwamen: De PVV valt echt buiten de boot. Ik vrees dat Holland tot Sint-Juttemis, Nog in ‘demissionarishouding’ is.…

Drie grote zakken Bolognese Ribbel, Patatje Joppie en Max Naturel, Ook Oven Baked Cheese Onion lust ik wel, Terwijl ik gretig aan Sensations knibbel. Op voorraad heb ik nog zo’n Party Mix, Dus nee, van chipstekorten merk ik niks.…

We maken allemaal een hokje rood, Daarna gaat Nederland de stemmen tellen, Of het naar links of rechts zal overhellen, Maar meestal wint de grijze middenmoot. Dan duurt het twee, drie jaartjes ongeveer, Daarna doen wij hetzelfde nóg een keer.…

Een jokkebrok, een clown, een boskabouter, Klimaatfantast en palingpopulist, Een eurofiel en zuurkoolzionist, De één is fout, de andere nog fouter. Al die debatten zijn vooral blabla, Vandaar dat ik ze dit keer oversla.…

In deze tijd van werkdruk, stress en plicht, moet je zo af en toe ook recreëren, Ik ga dat op de Veluwe proberen, Vandaar dit ongebruikelijk bericht. Met in gedachten Drs. P, Gaan ook mijn vrouw en kinderen maar mee.…

Ik droomde dat het sneeuwde in de zomer, Een slak bewoog nog sneller dan het licht, In de woestijn was een bassin gesticht, De machtelozen werden autonomer. En ik zag Trump die gloeide als de zon, En de Nobelprijs voor de Vrede won.…

In het begin leek het zo’n leuk idee, Je kon je huis van bovenaf bekijken! Naar nú blijkt gaan die dingen over lijken, Je doodt er goed je tegenstander mee. Zodoende graaf ik snel een schuttersput, En ik bestel een anti-drone geschut.…

Alweer is het díe tijd in Nederland Dat ‘alles anders’ moet, ‘voor later’, ‘samen’, Want ‘het kan wèl’, ‘sta op’, zeg ‘ja’, of ‘amen’, En stem ‘natuurlijk’ voor de ‘goede’ kant. De boodschap is oprecht en zeker waar, Alleen: ik hoor het al zo’n vijftig jaar.…

De frakken en de hoedjes zijn gedragen, De rede is gelezen op de troon, We kregen allen ons verdiende loon, Maar voor de rest bleef alles in het vage. In dit tot op het bot verdeelde land, Klonk machteloos een: ‘Reik elkaar de hand’.…

Die ouwe fiets waarop ik daag’lijks rij, Wordt nog met eigen spierkracht aangedreven, Heeft iedereen zo’n haast dan, in het leven? Van alle kanten zoeft men mij voorbij. Ik zal u eens een goed advies verstrekken: Aan snelheid heb je niets; op tijd vertrekken!…

Al twee keer is dit kabinet gevallen, Het is één grote chaos (in één zin), Slechts vier procent heeft er vertrouwen in, Niet eerder peilde men dit soort getallen. Maar groep wantrouwenden, wees toch verblijd, U heeft de absolute meerderheid!…

Het was zo leuk: drie blonde jonge mannen, Met die speciale rock-punk-reggaemix, De inbreng van die twee, zegt Sting, was niks, Zij hebben nu een rechtszaak aangespannen, En blijven, ‘t gaat om lucratieve rechten, Hierover tot hun laatste adem vechten.…

De ene wil veel liever solo zingen, De andere dringt aan op een duet, Het is al uitgegroeid tot een octet, Op dit toneel verlopen zo die dingen. Het is de vraag of zij, na al dit vitten, Nu eindelijk een triootje zien zitten.…