Alle inzendingen van Coenraedt van Meerenburgh

Zijn zetel in het parlement bleef leeg, Want hij was immers in voor hoger taken, Hij zou Europa spoedig vervolmaken, Als politiek genie, subliem strateeg. Het is voorbij; qua gretigheid bleek Frans, Nog drie keer erger dan Hans Brusselmans.…

De pitspoes huilde, kon het niet verkroppen, Op het circuit van de Formule 1, Komt er een einde aan een fenomeen, Dit ‘vrouwonvriendelijk’ symbool moet stoppen. Ik vroeg haar: “Blijf je wel naar Zandvoort gaan?” Ze zei: “Ik vind er nu geen reet meer aan!”…

Ik kocht laatst bij de supermarkt m’n eten, En deed er kaas en wat te drinken bij, Ik pakte nog een appel en een ei, Maar bij de kassa heb ik dat geweten. Ik zag de bon en informeerde toen, Of ik die in termijnen mocht voldoen.…

Vanaf vandaag zit ik mijn Kamer voor, En roep mezelf geregeld tot de orde, Den Haag is tot een slangenkuil verworden, Vandaar dat ik me daaraan niet meer stoor. Geen lust tot ergernis of tegenactie, Aldus mijn strak geleide éénmansfractie.…

“De Chatham House Rule, dat is het devies! We mogen dan de openheid beknotten, Maar smeden daar voor zeker geen complotten,” Aldus de oud-minister Klaas de Vries. Dus zijn wij allen opgelucht en blij; Ten slotte was hij zèlf er destijds bij.…

Nu heeft die Juncker - Timmermans zijn baas - Zijn voorkeur voor een ander uitgesproken. Frans bleef beheerst, maar toch, zijn bloed ging koken: “Wat denkt-ie wel die dronken ouwe dwaas? Maar ik ga dóór, ik geef de moed niet op, En niemand, níemand kust voortaan mijn kop!”…

Ze zong een liedje, dat niet iedereen Een toekomst heeft of nog een plek zal krijgen, Maar hoe? Daarover bleef Madonna zwijgen, Toen viel zij achterover en verdween. Maar na de klanken die zij heeft gekweeld, Lijkt háár rol wel als éérste uitgespeeld.…

O Nederland, we krijgen een Grand Prix, Want eigenaar prins Bernhard kon het lappen, Straks scheurt de raceauto van Max Verstappen, Als winnaar op het Zandvoortse circuit. Hoera, schenk met dat bier de glazen vol, Maar voor coureurs wel zonder alcohol.…

Ze dartelt als een veulen op het veld, Charmant en krachtig schiet zij fraaie ballen, Ze staat haar mannetje, weet aan te vallen, ’t Is Lieke! En haar komst was reeds voorspeld. Want Rinus Michels had al eens gezegd: De nieuwe Cruijff? Dat wordt een meisje. Echt!…

Vandaag ben ik naar Vlaanderen gegaan, Ik dronk een kopje koffie in Oostende, De streek die vele voorouders goed kenden, Ook heb ik op de Brugse Markt gestaan. Maar dankzij 'Aernout' lang gelee - vier eeuwen - Is ons geslacht er één van échte Zeeuwen.…

Ik ben vanochtend heel vroeg opgestaan, op zoek naar wat nog waard was voor te leven, een antwoord werd die ochtend niet gegeven, en langs het water ben ik teruggegaan. Daar zag ik iemand die wat op mij leek, en stil vertederd naar wat eendjes keek.…

Parijs ontwaakt, de rook is opgetrokken, De hoofdstad, heel Europa is in rouw, De kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw Ligt hulpeloos in stukken en in brokken. Voor Sint Franciscus is er volop werk, Elk kruisbeeld schreeuwt hem toe: “Herstel mijn kerk!”…

In de VS heeft pas de grote baas Besloten om ons in het hart te treffen, Hij wil verdorie extra import heffen Op onze Goudse en Edammer kaas! Bij nader inzien, kijkend naar z’n kruin, Doet Trump me wel wat denken aan Van Duin.…

De priester droeg de mis op, al die jaren, En sprak bevlogen over Christus Rex, Maar stiekem had hij hete homoseks, Dat stuitte bij de clerus op bezwaren. Hoe lang nog voordat hem dit wordt gegund, En er een bisschop komt die zegt: “geen punt”?…

Als je iets zegt, hetzij onwaar of waar, Een mening die een ander niet wil horen, Dan krijg je – logisch toch? – de wind van voren, Maar daarin schuilt geen werkelijk gevaar. Gevaarlijk wordt het pas als, net als toen, Men oproept om een mens wat aan te doen.…

“Wij allen zijn als bloemen van één tuin”, Tot welke god je bidt kan mij niets schelen, Geen eigenschap of kleur mag ons verdelen, Al ben je gay, straight, wit, geel, zwart of bruin. Zo’n tuin, welk aardig mens wil dat nou niet? Maar zorg dan wel dat je het onkruid wiedt.…

Mijn hart klopt in een rustig tempo voort, En lucht dringt langzaam binnen in m’n longen, Maar meer en meer raak ik ervan doordrongen, Dat dit niet past in het klimaatakkoord. Nee, dat ik adem is een slechte daad, Door al die CO2 die mij verlaat.…

Het is aswoensdag, ik begin met vasten, Want het normale leven is zo vol, Ik doe het even zonder alcohol, Om tijdelijk m’n lever te ontlasten. Nu drink ik sapjes tot ik niet meer kan, Ik word er helemaal bezópen van.…

We hadden op die middag afgesproken, Ik haalde haar om half één van de trein, Thuis werd het een lichamelijk festijn, Het heeft ons allebei aan niets ontbroken, Daarom geef ik die oude boodschap door: Het kan zo simpel zijn: 'make love not war'.…

(Vashe zdoróvje) De vondst van die container wodkaflessen Trok zelfs de aandacht van minister Kaag, De Koreaanse Leider drinkt het graag, Maar moet zijn dorst nu met iets anders lessen. Maar als die zending echt uit Rusland kwam, Hoe kwam die dan terecht in Rotterdam?…

Die duizend euro heb ik nooit gekregen, Ik heb geen zoet geproefd na al het zuur, Want ga maar na: de boodschappen zijn duur, En ook de energieprijs is gestegen. ’t Is net, zeg ik met een verwrongen lach, Een les ‘leer om te gaan met tegenslag’.…

Het winderige Walchers platteland, De Bevelandse Zak in lentekleuren, De Oosterscheldekering met haar deuren, De goelijke Zeeuws-Vlaamse ‘overkant’; Kom gauw eens langs, beleef het Zeeuwse leven, Voordat het aan de zee wordt prijsgegeven.…

Ze willen echt iets dóen voor het klimaat, Vervolgens heeft dat groepje bollebozen, Als spijbeldag voor donderdag gekozen, Het weekend heeft veel minder resultaat. Gelukkig voor de jeugd met haar bombarie, Is het die dag vrij zacht voor februari.…

Hij struikelt over zijn kapotte zolen, En de Bulgaarse winter die hem wacht, Vergt alles van zijn overlevingskracht, Geen woning meer, 'de vossen hebben holen'. Maar Lubbers stapt, het hoofd fier opgeheven, De ring in voor de wedstrijd van zijn leven.…

Mark Rutte heeft toch duidelijk gezworen, Dat iedereen erop vooruit zou gaan, Maar toen ik deze maand m'n loon zag staan, Wil ik van die belofte niet meer horen. Na wat gereken voel ik me berooid, En heb van schrik een vaasje omgegooid.…

De eerste vlokjes komen naar beneden, ‘t Wordt menens, zegt de meteoroloog, Nog even en de sneeuw ligt metershoog, Straks ben ik van de wereld afgesneden. Vaarwel, dit is het laatste dat ik schrijf, En hopelijk redt u het vege lijf!…

Okay! Ze danst dan als een houten plank, Maar zij verstaat de kunst te balanceren, Wat Torries, Whigs, EU dan ook beweren, Toch is ze weggestemd, als stank voor dank. De Brexit die zij zelf heeft voorbereid, Heeft ook haar eigen exit ingeleid.…

Als ik dat manifest goed heb gelezen, Is het afkomstig uit Amerika, En praat een groep in Nederland het na, Die nauw bevriend is met het Opperwezen. Je mening uiten mag, al is die bot, Maar houd eens op te spreken ‘namens God’.…

De nacht van Oud op Nieuw eist weer zijn tol, We hebben doorgefeest tot tegen zessen, Nu baan ik me een weg langs lege flessen En trap op een verdwaalde oliebol. Met tegenzin hervat ik al m’n taken, We zullen maar het beste ervan maken.…

Vandaag krijg je geen snelsonnet van mij, ’t Is Kerst, ik heb een dagje vrij genomen, Tijd om te contempleren, om te dromen, Het leven gaat al veel te snel voorbij. Straks, als ik met m’n vrouw de glazen klink, Weet dat ik ook op jouw gezondheid drink.…