Alle inzendingen van Cor

De Witte de Withstraat doet zijn naam eer aan vol met poppen stralend in vol ornaat zie je ze daar staan de kou overwonnen steenkool ogen en wortelen als reukorgaan hoed van opa die heel goed staat dikke lijven met of zonder armen zelfs één met oorproppen maar eensgezind allemaal als sneeuwbal begonnen…

Schatten van woorden verzamelde jij toen ik jouw bijbel opensloeg vielen allerlei knipsels er uit de bijbel was niet groot genoeg voor jou het deed me goed ik dacht nou lang niet zo gek je had het wel bewaard op een goede plek…

Nu pas zie ik dat ijsbloemen op het glas door koude lucht met een zucht in schitterende verschijningsvormen prijken we zullen vandaag niet naar buiten maar naar binnen kijken hoe lichtstralen een poging doen die bloemen te ontdooien als sneeuw voor de zon uit zelfbehoud voor later vormen ze een regenbui ééngeworden met alle…

Die oorlog duurt te lang daar in Afghanistan vandaag heb ik besloten dat we gaan met dertigduizend man meer want we hebben weer te kort geschoten…

Stralender dan ooit ben je deze laatste dagen je buik op spanning gekomen geluksdracht bijna voltooid omdat onze hardop dromen straks uit zullen komen het paars van je jurk kleur van verwachting staat je vandaag zo goed gelukkig, vol goede moed zo zonder zorgen schop maar zeg je zacht kom maar lief kind voor ons ben je een deur naar…

Nu jij bent verkast nog net geen plant voel ik wat ik zolang al uitstel, nog niet wist hoe moe ik ben of speel ik nu de egoïst omdat ik nu zo naar rust verlang vandaag ging ik wat eerder je hing daar in de sara zo bleek, maar ook verrast ze is zo klaar hoor zei het hoofd ach ja ze weet echt niets meer u neemt haar toch wel even mee…

Het is zo verleidelijk om nieuwsgierig al te bladeren aan het begin om te ontdekken hoe het slot zal zijn het is zo aantrekkelijk vooruit te grijpen dwars door de pijn de uitkomst van het verhaal willen weten zodat ik mag rijpen mezelf herwin het is zo aanlokkelijk zelfs te beginnen bij het slot ik voel bladeren mag…

Engelen vliegen af en aan verbinden hemel met aarde als Jezus nog niet spreken kan doen zij het hoogste woord God geeft het Jozef in de slaap en net als toen die naamgenoot in lang vervlogen dagen is deze meesterdromer geschokt en aangedaan zoon van David ongehoord Jozef stelt geen vragen hij ontfermt zich als een Vader over…

Betonnen ding wat nooit bewoog nooit ging je omhoog een brugwachter zag je daar niet staan je kon gewoon er onderdoorvaren of overheen gaan iedereen sprak er af prille liefdesparen ook relaties waarvan men sprak in zoveel roddeltalen achterklap en staren stelen van een kus even vlug dat betonnen ding wat nooit bewoog altijd was…

Je vroeg om een oordeel dat heb ik je gegeven in alle eerlijkheid mijn hart open gedaan in weten vertrouwen het kan de vriendschap aan alles mag worden gezegd omdat we elkaar verstaan het doet me nu pijn dat ik veroordeeld wordt omdat ik oordeelde met liefde en fatsoen jou veroordelen zou ik nooit doen ik blijf er voor je zijn…

Ze hield niet van verhulde taal uiteindelijk gaan we allemaal we kunnen veel zei ze ik leefde zo intens met liefde en genoegen maar kan geen dagen aan het leven toevoegen wel leven aan mijn dagen zei ze zacht daar zal ik om vragen ja zo was ze dat was haar kracht…

Wilde het niet weten hield je veilig als een vreemde voor mij kwam ook niet voor je op wilde ook snel vergeten wanneer men zei daar gaat weer een hoofddoekje voorbij alles in mij zei stop het werd hoog tijd ik wilde niet meer meedoen aan die opkomende hufterigheid om onze samenleving te vergriepen in plaats van me te verdiepen in het…

In de hemel is altijd brood zei de Afrikaan hij sprak woorden van hoop waar zal na mijn dood het verlangen dan naar uitgaan want hier is al geen nee te koop…

Vanuit de idee dat uiteindelijk alles illusie is kan er geen waarheid bestaan behalve dan de waarheid dat niets zeker is…

In mijn denken over waar anderen mij doen twijfelen of ik ben ben ik nooit klaar want uit mijn twijfel en mijn denken blijkt dat ik gewoon een twijfelaar ben…

Diepte gesprek waarin stilte en kleur ons een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst, van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de mond want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt voor…

Over het bospad de absolute stilte van de verwachting. Als hemel daar is, dan blijkt-ie ook hier te zijn, want hoop doet leven. Soms is de hemel voelbaar in hele wereld, als er geen wolken. Als er een handje in het voorbijgaan mij streelt en glimlacht naar ons. Apotheose, vergoddelijking voel ik in mij en ieder. Tot stof weergekeerd…

Van vakantie terug wilde ik haar spontaan kussen zo gingen we met elkaar om maar nu kwam er iets tussen ze kuste liever niet en ik dacht vlug o ja natuurlijk wat dom op mijn werk kwam ik een collega tegen ik stak spontaan mijn hand toe maar hij schudde nee verlegen ik dacht waar is die warme hartelijkheid toch gebleven had je veel zon…

Ze draaide door keek niet maar staarde naar één punt ze draaide door ik hoopte dat ze mij een blik gaf een kleine gunst maar daar danst ze niet voor ze draaide door ik zag haar zelfs zweven haar rituele kunst bracht haar maar ook mij even in trance ze draaide door met intens gevoel zeven kleurige doeken zwaaien als een cirkel…

Je moet op bed mijn lieverd Mam heeft je klaar voor de nacht Nog even zit je op mijn schoot Duim in je mond en je haar nog nat Je ruikt zo lekker naar babyzeep Je blijft niet wakker op mijn arm Voorzichtig draag ik je naar boven De kruik maakt je bedje lekker warm Mam geeft je nog gauw een kusje Welterusten en gaat naar benee Ik blijf…

Denken dat onderdak geeft aan spiritualiteit de atheïst mag ook wakker worden in mij het vrije denken als warm verlicht wonen in een veilig huis zo spreek je nog steeds zonder autoriteit wijst een weg naar kennis en geluk zo veelkleurig en seculier als we nu zijn komen we in bloei in denken voelen handelen spiegelen we mens…

Stil, Israël vertelt een verhaal aan de oever van Babels stromen ze huilt en denkt, hoe zijn we allemaal hier in ballingschap gekomen is god nog bij ons deze dagen nu alles weer woest en ledig is uitlandig zijn we vol met vragen een godvergeten duisternis luister haar krachtig credo klinkt over de maker van al wat leeft dit scheppingslied…

God mijn leven is als lucht het blaast snel voorbij zucht…

Betover mij verover mij Met de kleur van de sleur op je gezicht en een aanwezige schaduw dag en nacht lig ik naast je en denk betover mij verover mij maak mijn hoofd licht streel me lief en zacht je lijkt tevreden, maar dat is schone schijn aan het kloppen van je slapen zie ik dat je niet kunt slapen, er is iets stuk betover mij verover…

Een godsbeeld hebben is fijn altijd goed is het weten dat er nog zoveel andere zijn laat jouw beeld niet overdonderen maar vul elkaar steeds aan elk beeld mag verwonderen en in liefde naast elkaar bestaan…

Schapenwolken grazen stil voorbij geen herder ook geen hei toch gaan ze langzaam verder een ballonvaarder graast met ze mee heeft ook geen doel laat zich drijven richting zee de lucht de ruimte ademt goed gevoel de ballon wordt bovendien door de schapenwolken ook voor wolk aangezien het maakt hen hoopvol blij want deze brengt…

Een zweefvliegende laaghangende mug in de omgang nogal stug wilde alle dagen nietsen totdat hij mij zag fietsen zoemde lustig met me mee ik dacht nu even niet nee jouw vraag ik echt niet op de thee maar ach hij was al binnen wat moest ik nu beginnen hij was mijn luchtpijp zoemend in gegaan kloppen, hoesten zitten, blazen, slaan wat…

Licht zo uitermate essentieel geen zonnenstraal is mij te veel voor omgeving en beleving Lucht dan kijk ik naar boven als ik de wolken mag geloven wil ik heerlijk even wegdromen als licht en lucht tot mij komen Liefde daar ik mij door laat leiden zij zoekt haar weg in alle tijden is mij ook ‘t hoogste goed daarmee kan ik licht en luchten…

Noem mij één onheil in mensen geschiedenis dat zo demonisch kwaadaardig en gruwelijk is dan de fanatieke wil alsmaar goed te doen geneigdheid alles te willen zuiveren uit naam van moraal en fatsoen blinde gehoorzaamheid waar de wereld nog steeds voor beeft wil ons doen geloven dat ons bestaan geen schaduwkanten heeft zo is het al…

Je daagde me uit met schoenen in je hand spetterde jij mij kledder nat met die ogen van ik zou willen dat jij me achterna zat wat een toneel jij wilde gevangen worden vrouwen eigen ik riep ik zal je wel krijgen en dan ga ik je zoenen toen stond je stil ik zag in je ogen de wil het avontuur met mij te beleven het was wel wennen ik…