Alle inzendingen van Corrie

hij penseelt kleuren om wollig te wentelen in stuifmeelpollen…

stil lenteleven rijgt stemloze dagen aan doorwaakte nachten…

het levenslicht schijnt na een diepe duisternis zachtwarm naar binnen…

stiltegebieden bieden veilig onderdak in woelige tijd…

oude verhalen zwerven gelaten over mistige streken…

zwartgele vleugels brengen natuur te dichtbij er zwermt agressie…

ik speel tikkertje met nachtelijke uren dromen blijven uit…

kruinen spiegelen hun kronkelsilhouetten tussen wolkenblauw…

een vrouwenfiguur weerspiegelt het verlangen in schaduwkleuren…

winterviolen trotseren de felle kou en staan te stralen…

sprokkelgedachten verstillen ijzig onder berijpte uren…

gestaag sijpelt pijn door alle laagjes huid en verschroeit mijn dromen…

Een Ik geef je niet mijn hart Ik toon je hem Ik omarm je De warmte die ik voel naar jou Daarin ligt mijn hart besloten Ben je gek Ik geef mijn hart niet weg! Twee Hart, hartiger Ik bak een hartige taart Ik kneed en vorm met heel mijn hart en ziel Mijn energie vormt voedsel voor jou En jij Jij eet met smaak mijn hartige taart…

gezwegen woorden woekeren vernietigend in levenslijnen…

in zachte kleuren zomeren de rozen naar het laatste afscheid…

zomerzon huppelt mijn gedachtengang vooruit op weg naar morgen…

lente viert hoogtij opborrelende driften lokroep van natuur…

margrieten ogen statig en koperglanzend boven het maaiveld kunstenaar: Paul Veroude…

stilte wordt voelbaar wanneer mensen in alle talen gaan zwijgen…

lijnen toveren onverwachte patronen fantasie vol kleur…

als de schemer valt ontsluiten rode schimmen de deur naar morgen…

in bloesemkruinen fluistert een kleine vogel lentegedichten…

tussen grafstenen zingt een hemelsblauwe klok het eeuwig leven…

koudbloedig kwaakt hij zijn dagen vast aan nachten in bezwangerd groen…

vlijmscherpe leugens verminken het vertrouwen en nog zoveel meer…

dromen van papier vouwen witte nachten tot een sierlijke zwaan…

door de eeuwen heen hollen verkapte tranen iedere steen uit…

‘Prima vera’ ’t Is lente ik hoorde reeds het eerste vogelconcert van merels en lijsters maar ook hagedissen kom, sta op, dit mag je niet missen De eerste knoppen ontloken ’t is lente 'k word sterk door verlangen bekropen naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen kom ga gauw uit je bed ik groet met een zoen De wilg met zijn prachtige…

inktzwarte dagen schrijven deze lente tot een griezelverhaal…

vreemde gewelven ademen bewegingloos de kille waarheid…