Alle inzendingen van Diederd Kronjee

over de kade rolt een fietser voorbij de rivier stroomt altijd richting zee op de ladder strijkt een schilder kozijn na kozijn glad momenten vergeten we sferen niet…

Grote en kleine schoenen op een rij waren mijn oom en ik, die naast 'm lag. En hij vroeg wat ik in de wolken zag. De wolken schoven boven ons voorbij. De aarde is inmiddels wat gedraaid, wolken die wij zagen, zijn vervlogen. We vergaten wat ons heeft bewogen. Andere wolken zijn weer aangewaaid. Wees nu stil en ga liggen in het gras; je…

terwijl ik naar je keek liggend in mijn armen rommelde jij rond mijn muisje, mijn muisje rommelde jij rond terwijl ik aan je zei oversteken, handje holde jij al weg mijn paardje, mijn paardje holde jij al weg terwijl ik naar je riep wees voorzichtig, ventje pakte jij een stok mijn aapje, mijn aapje pakte jij een stok terwijl ik…

we schuilen in het duister een uil duikt geruisloos na jaren en jaren wachten en gaat op, in het zwart…

Soms denk ik mijzelf alleen; jij slaat je duizend armen eromheen. Als je dan alles bij elkaar optelt, zijn we één.…

Dit is een tekst. En dit. En dit ook. Maar is het een gedicht?…

er ligt een nest op straat uit een boom gewaaid vannacht gelukkig is het leeg geen gebroken schalen het nieuws meldt: er zijn geen meldingen van stormschade…

een vlucht regenwulpen opwaaiende zomerjurken hersenschimmen de herinneringen zien mij…

zonlicht en nevel zijn een regenboog, echt waar, alleen als ik kijk…

witgrijze wolken drijvend in een blauwe lucht wijzen ons de weg…

boot in het water op de golven deint een meeuw en verzet zich niet…

Kleuren zijn neuronen, een begrip een gebied. Vraag of hij iemand mist. Kijk, het brein verschiet. Vrije wil is een illusie, eenzaamheid niet.…

Ik wacht in de tuin, de schemer bladert, de vragen ritselen. Pas in het donker ga ik naar binnen en staan de naasten op: 'Zo was hij en dit kwam hij doen.'…

Liggend in het gras doe ik alsof ik rustig het leven aanschouw. Is het opwindend genoeg om erover te schrijven? Mijn geheugen bezit niets, geen herinnering of niets dan herinnering. Ik verzin mijzelf, liggend in het gras.…