Alle inzendingen van Egbert Jan van der Scheer

Gisteren kwam ik weer langs die bloemenwei waar wij in het warme voorjaar speelden en dacht, wat is dat allemaal lang voorbij ook dat wij samen daar die dropjes deelden. De tijd gaat in ons leven toch zo razend snel amper kunnen wij van jeugd nog te spreken dagen van ons goede doen verdwijnen in een tel komen we in ouderdom gevuld met gebreken…

De nacht is duister en diep En spaarzaam schijnen lantarens In de mistige natte steeg Waar ik diep in mijn kraag verscholen Over ’t glanzend nat plaveisel ga Troosteloos staren donker ramen Als koolzwarte niets ziende ogen Gevat in gevels als kale doodskoppen Mij angstwekkend luguber aan En ik heb geen wens dan deze Doodse stad zo snel mogelijk…

Schrale frisse wind een lucht vol wolkenschilderijen boven de bomen met vage groene waas. Op dor hout alleen forsythia of azalea molles. Verder geen uitbundige bloei of bloemenpracht. Is dit lente? Jáááá……!!! Nog maar begin april.…

Wat heb ik lang verlangd naar jou toen we eindelijk samen waren wist ik echt niet wat ik zeggen zou zat daar te draaien en te tollen en lachen als een schaap. Toen jij zachtjes op mij aankwam schoof ik beleefd een stukje op hield mijn handen angstvallig op mijn schoot want om je aan te raken geneerde ik mij dood. Maar toen jij met…

Voetstap voor voetstap wil ik gaan over groene woorden met blote voeten door het zachte mos voelen de kiezelstenen verborgen in fluweelschijn bukken als een doorn scherp door de zode dringt het zou een rozentak kunnen zijn gelegd voor harde voeten maar om gras loop ik heen de adder wil ik mijden.…

Vandaag kwam ik de vrede tegen En heb hem gevraagd waar hij al die tijd was Ik zei; “U hebt zolang gezwegen, Terwijl toch iedereen over oorlog las” Hij zei; “Ik heb reeds zolang op aarde gezworven. En geen media erkende mij. Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven Niemand luisterde, wat ik ook zei. Zolang de mensen elkaar niet…

Ik zoek de woorden die als zang der vogels klinken vanuit de kruinen in de vroege morgenstond als aan de horizon de eerste stralen blinken en witte nevel zich verspreidend over grond. Het woord dat nacht’lijk duister weer op zal doen klaren het leven als het ware uit de dood weer wekt dan zal de aarde weer het nieuwe leven baren zolang de…

Eens zullen bloemen bloeien en bomen in blad weer staan jonge dieren in ’t veld stoeien wij samen de paden op gaan. Dan zal ook de zon weer stralen met golven warmte en licht dan zal ik niet talmen of dralen te schrijven een kleurrijk gedicht. Over liefde, genot in de natuur klanken van menig vogelkoor de heldere lucht als azuur, maar…

Geen zoeken borgt succes op een bereikbaar doel maar stel je open laat je vinden dat geeft goed gevoel. Wat kun je moe zijn op je zoektocht naar vrede, maar wat helpt die vermoeidheid als je daardoor het zoeken staakt ? Bedenk dat wat wíj maken van dood materiaal ooit levend is geschapen. Nee, geluk brengt geen wijsheid, wijsheid…

Macht geeft rijkdom in geld en goederen leven in weelde eer en roem. Rijkdom geeft macht aanzien en statie vrienden en moed en.. arrogantie. Zo velen streven naar rijkdom en macht en van ’t leven wordt verwacht geluk zonder fustratie. Werkelijke vrienden vind je in nood ook al heb je niets zij geven je brood bij hen vind je geluk…

Als ledenpop voel ik mij slap over waslijn hangen een droevige Pierrot die zijn tranen laat drogen in koele herfstzon. Een afgedankte clown ver van geliefde verwijderd een stem zonder klank geen muziek om te spelen adem zonder lach. Waar is mijn liefste die mijn lippen weer krult bij muziek van mijn viool dansend bij licht der maan…

De zon, de witte landerijen, De eindeloze horizon Dat is het land waar ik ben geboren Mijn prille leven eens begon De ruime velden bekleed in wit tenue Waar, als straks de seizoenen wisselen, Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt Mijn hart ligt daar in kleine dorpen Ergens verspreid over het vlakke land Niet opgesloten tussen vele muren…

Je zocht me maar kon me niet vinden Je zocht daar waar ik niet was Vraag waar ik ben aan mijn vrienden En liefste, geef het zoeken niet op Eens kom je mij ergens tegen Ach liefste, ik heb mij niet verscholen Maar zoek eens daar waar ik ben Zolang reeds heb ik daar staan wachten Eens als je me vindt zullen we feest vieren Samen dansen…

Down en murw geslagen ledigde ik de fles maar ook de inhoud vulde noch mijn geest noch mijn ziel. Ze bleven beide leeg als de ziel van de fles.…

Ergens klinkt het lied Het lied van liefde en hoop Hoop op gerechtigheid Wat nog steeds niet is Ergens klinkt de roep Een roep om hulp uit nood Nood die de mensen tergt Door honger en gemis Ergens nijpt de armoe Armoe bij gebrek aan begrip Begrip voor lijden en sterven Geen kennis van geschiedenis Ergens klinkt er hoogmoed Hoogmoed…

De dag is weer geopend als een boek, eerste pagina bedrukt met wolkenveld en mensen duiken somber en gekweld ergens warm in droog beschutte hoek luid mopperend op wind en regenvlaag dieren blijven schuil in hun warme nest de horizon blijft grauw van oost tot west of zon vandaag komt is nog maar de vraag. Ach, wie weet staat er op pagina…

Het was het reizen naar de verte Gewoon een vlucht als met vogelzang De tijd die mij noch riep Noch tot in de lengte strekte Was in mijn jeugd van enig belang Ik had mijn nest verlaten Gevlogen met de wind in de rug Kwam ik niet verder dan de verre zee Daar was de tijd om te keren Door branding en felle tegenwind Zag nog aan de einder…

Zal al wat ik heb vergank’lijk zijn Ten prooi aan rot verderf of gisting Geluk verwelken tot verdriet en pijn Mijn spaargeld opgaan aan verkwisting. Mijn leven worden tot gal en zuur Mijn lichaam mij tot zware kwelling Mijn geest verbranden als in hellevuur Mijn gaan en staan op pielloze helling. Wat zal mij dan op aard nog binden Dan enkel…

Ach beste vriend vergeet wat achter je ligt En leef je leven vandaag, leef in ‘t heden Gooi achter je de deur naar ’t verleden dicht Vergeet ’t verdriet wat je hebt geleden Kom vriend en recht je rug, ga moedig voorwaarts Zit niet gevangen achter een open poort Met gebogen hoofd ga je zo snel neerwaarts Geniet elke morgen als de zon weer gloort…

Als golven die op kiezelstenen stranden als jagend tijdverschijnsel in de stormen zal mijn gedachte strijden tegen banden die leven klemmen tussen oude vormen zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht, maar wel in glans door oude zon beschenen, dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht, het helder schijnsel zal zijn krachten lenen dan…

Met slapend dichte ogen droom ik ’t beeld van jou je pracht’ge slanke frêle lijnen tegen ’t licht geniet ik pose van je dans in ’t hemelsblauw je bent een visioen, een droom, een schoon gedicht. O zag ik jou bij volle licht der zonneschijn zoals de nacht je schets in al mijn stoutste dromen m’n wonderschone fee m’n liefste cherubijn hoe zou…

In vele toonaarden hoor ik je lied zacht strelend aangenaam voor ’t oor met hoge tonen als tenor uit het koor je zingt door zonder dat iemand jou ziet blijf zingen tot genot van ieder mens breng harten en zielen in vervoering zoals je ook mij voert in ontroering hartstocht klinkt in je lied zo intens al zolang hebben we je moeten missen…

De morgen spreidde voor mij een schoon tapijt van stralende glinsterende edelstenen velden onbetreden in maagdelijkheid waarover muzen als in parelen wenen sprankelend in kleuren door zon beschenen gevlijd en gesorteerd op bed van smaragd tekenen waaraan deze dag mag ontlenen zonnige hoop na kille en donkere nacht klinkt boven aardse beslommering…

Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed De gouden glans die de horizon besproeide Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag Gesteund door allereerste prille vogelzang Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach Die blijft de hele…

Noem mij een dromer die blijft dromen Over tijden vol liefde, rust en vree, Over tijden die niet schijnen te komen Over tijden vrij van last, ach en wee. Noem mij een dromer die blijft dromen Over een wereld vol met groot geluk Over beloofde tijden die eens zullen komen Voor ieder vrijheid, voor niemand druk. Noem mij een dromer die blijft…

Hoe koud het eenzaam hart dat niet meer slaat voor medemensen met pijn leed en smart niet voelt diens verdriet in hun lijdend hart verblind slechts door zijn eigen wrok en haat. Waar is gevoel dat hem verlaten heeft hij kent geen tederheid bij dag of nacht wellicht is er geen mens die op hem wacht zelfs geen sterveling die hem liefde geeft?…

Zware nachten. Nachten van schuilen zuchten zonder lucht in verdriet geen tranen in plezier geen lach in gedachten geen woorden. Zware nachten. In bewegen geen woelen tranen zonder pijn niet alleen en niet samen hier, maar toch afwezig zijn. Zware nachten. Nachten met vele zorgen…

De nacht slaapt in de dag rekt zich uit het licht ontwaakt en lacht ons vriendelijk toe. Nog schuilt de zon in haar wolkenbed nevels langs de horizon terwijl moeder aard haar eerstelingen baart in zachte kleur over velden spreidt knop uit blad ontsprongen bij zacht geluid van vibrerende tongen.…

Ik wil racen over banen als een speer over wegen gaan vliegen over bergen als adelaar mijn vleugels uitslaan als een vis door ’t water schieten als leeuw op de savanne jagen of olifant door ‘t dichte woud misschien een ijsbeer, ook al is dat koud in een raket naar Venus suizen door de ruimte met een schip heel de kosmos gaan verkennen…

In de stilte van de avond voor het afscheid van het licht zie ik nog langs lange lanen jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht je schouders wat gebogen je blik op de horizon gericht zacht hoor ik schuifelende voeten door het mulle stoffige zand denk aan handen alsof ze zoekend vragen naar een vriendschapsband een stem die vraagt om waarheid…