Alle inzendingen van Egbert Jan van der Scheer

Achter de horizon eindigt niet de aarde achter de horizon eindigt niet het licht daar ligt de belofte die God bewaarde een nieuw paradijs, een vergezicht. Daar stromen niet meer de tranen daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn daar mag ieder zich koning wanen en niemand zal daar nog de mindere zijn. Een glazen zee zal daar de gouden…

Vraag mij niet die weg alleen te gaan die zware moeilijke weg vol gevaren waar ik aan het eind hoop U te zien staan dank dat U mij hebt willen sparen. Die weg gaat over bergen en door dalen een weg waar ik geen mens ontwaar waar ik zonder steun zou verdwalen maar U gaat met mij zolang ik geloof bewaar. Leid mij ook niet over wegen door…

Een heel klein radertje in grote wereldmachine gestuwd met hoge druk in zelfde richting als cylinder de machine draait en dat kleine radertje draait, draait mee in zin of tegenzin. Ik ben dat kleine radertje in draaiende wereldmachine gestuwd door de cylinder geslingerd als in een orkaan. Ik ben dat kleine radertje draaiend in die wereldmachine…

Hemelse Vader naar Uw woord zal eens over heel de aarde vrede komen een belofte van U op Uw erewoord jongeren zullen gezichten zien, ouderen dromen. Heer wij bidden dat U Uw schepping spaart U als schepper van alle leven op aarde hebt reeds dikwijls tegen rampen ons bewaart schonk ons gaven van hemelse waarde. Heer, Schepper van aarde, hemel…

Wie ziet niet de blauwe lucht tussen de wolken of het zonlicht door zwaar wolkenveld. Wie hoort niet de zachte vogelzang boven zware stormvlagen of de traan van het geluk zacht vallend op blanke boezem. Wie herinnert zich niet de vreugde na somber verdriet vrijheid na verdrukking opluchting na gevaar. Alle goede tijden.…

Wil hen te eten geven die dagelijks verkommeren van smart die slechts met moeiten van dag tot dag worstelen door 't leven en door mede mensen tot stervens toe getart. Wil hen laven met de wijn die dorsten naar gena met wijn dat Uw bloed was door ons vergoten aan het kruis met spijkers van onze zonden zie ons staan aan Golgotha's voet…

De telefoon rinkelt en een vriendelijke stem vroeg aan mij “Hallo, ben je daar?” “Zeker” antwoordde ik, “Ik hoor U helder en klaar”. Toch was er iets vreemd ik kon geen telefoon ontwaren geen kabel noch lijn geen hoorn waardoor ik die stem kon horen toch wist ik zeker dat er iemand moest zijn. Vertel mij Heer vanwaar ontvang ik…

Dikwijls gooi ik de deur dicht en sluit de ramen de muren zijn blind daar kan niemand door naar binnen ik verduister de zon en laat de maan verbleken de sterren vallen dag en nacht zijn een-en-al droefenis. Maar als de volgende dag de kim weer gaat gloeien en de zon zijn glorie over de aarde spreidt warmte de bltnden ontdooit dan open…

Er staat een toren nog half afgebouwd door tweespalt hopeloos verloren geen mens die er om rouwt. Die toren moest ter hemel gaan, de mens tot god verheven zou door die toren eeuwig bestaan bepalen zelf zijn duur van het leven. Helaas, de bouwers verdrongen elkaar eenheid was ver te vinden nooit kwam die hoge toren klaar en nooit werden…

In holst van middernacht in stilte van eenzaamheid duister die satanisch lacht brengt ieder benauwdheid. In holst van middernacht waar de stilte zegeviert donkerder dan men dacht geen ster een hemelbed versiert. Daar in holst van middernacht als ik mijn ogen sluit en luister hoor ik jouw stem teder en zacht, liefde in nachtelijk gefluister…

Elke keer opnieuw moet ik woorden vinden om te schrijven wat mijn hart ontlucht om weer vrij te ademen. Woorden waarmee ik de regels schrijf die mijn verlangen verbinden en het slappe koord vormen waarop ik het wankel evenwicht zoek. Steeds weer behoedt het vangnet, bij klunzige misstap, het tedere omhulsel tegen breuk en schade.…

Twee punten heeft het leven één is het begin en twee het end het eerste wordt je gegeven het tweede dat niemand nog kent. Geniet daar tussen verdriet en vreugd onze tijd hier is bijna te kort voor daad van liefde en deugd en niemand weet hoe de toekomst wordt. Wees dan tevreden met het heden en dankbaar voor ieder uur wat nog komt vergeet…

De nacht slaapt in het duister verdwijnt en de horizon bloost zonder enige schaamte. Langzaam werpt zij haar stralen over het sereen witte veld en in het woud staan de bomen met witte mutsen. In zilverschijn glanst de verstilde wereld. Kleumerig zitten kraaien in naakte kruin van een eik fel contrasterend tegen witte wereld.…

Waarom zouden wij niet dansen, zwieren, lachen, leven met plezier, met z'n allen zingen,chansen, waarom zijn we anders op aarde hier. Wat zou 't leven zijn zonder blijdschap zonder vrienden, kameraden van elkaar laat ons leven met een grol, met een grap een vredige wereld bouwen in dit nieuwe jaar. Afgelopen jaar waren er zoveel ellenden…

Ver weg ligt het land van mijn dromen het land waar de hoop wordt geboren hoop dat ieder mens die daar zal komen van vriendschap en vrede zal horen. Ver weg ligt dat vredige land dat kent geen grenzen of palen vrijheid kent men daar van rand tot rand daar zal geen goede wil ooit falen. In dat land bloeien de bloemen en palmen staan aan…

Dolend loop ik naar verre horizon naar waar het licht grenzen overschrijt. Daar zoek ik het mysterie van het duister na de dood. Daar moet het licht zijn het licht begrenzend het levensaureool wat geboren is in die kerstnacht. Klein en weinig is het licht. Groot is de liefde en de vrede. In de gedaante van een kind en de…

Kom herders laat ons tezamen gaan daar naar die kleine stal in het veld van Bethlehem daar, naar waar die ster is stil blijven staan, gewezen door de wonderschone engelenstem. Daar vinden wij de moeder en haar kind ons vele eeuwen reeds belooft het heilig teken dat God ons bemint Zijn belofte aan ieder mens die steeds heeft gelooft. Laat…

Het was als gisteren de gedragenheid in huis veiligheid in eigen gezin 't leven als in een droom. Het is allemaal te lang geleden om te vergeten zelfs het heden is zo ver. Het geluk, waarvan je dacht dat het eeuwig zou zijn waar is het gebleven, het is enkel; ik verlang naar meer. En dromend denk ik, Ach, het was zo slecht nog niet…

Het waren rozen die mij nafloten in de perken van mijn tuin en in de hoge eik in het dichte lover groette mij de nachtegaal. In het zonlicht in de vijver blonken de vissen goud van kleur en zong voor mij de boerennachtegaal. Het leek al genot geluk dat de wereld bracht in die helder schijnende ochtend na het duister van die zwarte…

Ik wist het nog zo zeker in de nachten precies waar ik over zou schrijven de hele tekst had ik in mijn gedachten en ik wist zeker dat die daar zou blijven. Dat had ik dus mooi kunnen dromen want bij het eerste ochtendgloren waren mij alle woorden al ontnomen en kwamen de vogels mijn tekst verstoren. Nou zijn er voor en dichter ergere dingen…

Schoonheid van landerijen door stilte gedragen door licht dat schaduw wekt maar toch mysterie niet ontrekt aan leven in allerlei vorm. Is daaraan het individu de maatschappelijke stijl ontrezen van waar de mens zijn schreden zet waarin geen regelmaat valt te lezen los van evenwicht, los van crime of wet. Slechts de schoonheid der stilte…

Regen, regen en nog eens regen de herfst toont zijn eigen gezicht net als de wind, dan voor, dan weer tegen paden somber of spiegelend in zonnelicht. De mensen diep in hun regenjas gedoken lopen zuur mokkend over straat zien in elke donkere wolk spoken maken over elke regendrop zich kwaad. Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen…

Misschien was ik het die je door de straat zag lopen met een glimlach of een knipoog links en rechts. Ach, de zon scheen dus moesten we wel vrolijk wezen zoveel dagen dreven al de wolken en huilde de wind natte tranen tot de zon hen verdampte. Nu loop ik weer door die straat met een glimlach en een knipoog lach naar iedereen links en…

Langzaam kleurt het bladerdak naar pastel van vele kleuren op het pad hier en daar een dode tak een zachte bries brengt herfstgeuren. Een oudere man loopt over de paden genietend van de herfstzon de grond bezaaid met blad en zaden nu stervend nadat in de lente hun leven begon. Zo is het leven dacht de man één jaar is voor 't blad genoeg…

Zomaar een dag midweek. Zomaar een dag als alle dagen. Zomaar een dag met weten en vragen. Zomaar een dag een dag vol geluk. Zomaar een dag met een beetje verdriet. Zomaar een dag vol zonneschijn. Zomaar een dag vol regen. Zomaar een dag weer ouder. Wat zijn er veel dagen vol onrust en last. Wat zijn er veel dagen vol liefde…

Wat is er mooier dan te kijken naar witte wolken. Wat is er mooier dan de groene weiden te zien. Wat geeft meer rust dan het vriendelijk kabbelend water. Wat geeft meer rust dan de adem in het woud. Wat kun je meer genieten dan de Pruisisch blauwe hemelkoepel. Wat kun je meer genieten dan leven in de schepping. Wie kun je meer…

Eens hoorde ik een lied een zang van een kind daarin hoorde ik vreugde daarin klonk verdriet. Het was een lied over mensen die allen de aarde bevolken ieder met eigen wensen tot ver boven de wolken. Dat lied van dat kind steeg op tot onze Heer gedragen op wolken en wind 't werd gehoord al was 't nog zo teer. Ach, mochten die tere…

Als de wind niet meer is horen we niet meer het ruisen van de bomen. Als de wind niet meer is horen we niet meer het ruisen der zee. Als de wind niet meer is zien we het gekrookte riet niet meer wuiven langs de oevers. Als de wind niet meer is zien we het graan niet meer golven over de akkers Als de wind niet meer is voelen we niet…

Luister naar de bomen 't is de wind die door hen spreekt. Kijk naar het water 't is de wind die het laat kabbelen. Zacht lispelen de bladeren door streling van de wind. En het gekrookte riet golft langs het kabbelend water door de wind. Ik zelf ben de wind want ik hoor de bomen ik zie het kabbelend water en het golven van het…

Voor ieder naderen eens de laatste dagen dat is de weg die door het leven gaat maar ondanks dat zou ik toch weer graag de bijen en de vlinders tussen bloemen zien fladderen in mijn tuin. Ik wil zo graag nog weer genieten van de kleurige bloemen en planten, van de uitbundige zangen in de eik. In de lente weer het jonge leven dartelend…