Alle inzendingen van Eric

Eigenlijk begon mijn dag al klote toen ik, stomdronken van de slaap met veel gerek en nog meer gegaap, m'n kop aan het keukenkastje stootte ik deins terug en zoek naar steun, maar slaag daar natuurlijk niet in, waardoor ik keihard, vol met m'n kin op de rand van het gasfornuis kleun daar staat, juist, dát potje met vet dat ketst dus zo…

samen zijn we één maar hoe moet het dan met ons als ik mij niet ben…

zing voor ons Luciano, laat het sterren regenen vanuit de hemel niemand moet slapen Luciano, niemand behalve jij Nessun Dorma Luciano, nessuno soltanto voi -------------------- http://www.youtube.com/watch?v=ZaufjDVYivc…

rust roest als aanslag op het kijkcijferkanon het nieuws verslagen…

een prachtige dag leek het, zo op het oog ééntje waarin je zomaar kunt verdwalen dobberend in een zee van zonnestralen en op dát moment begon haar monoloog mijn God, hoe heb ik zo stom kunnen zijn ik, de nuchterste meid van het noorden gevallen voor een paar mooie woorden gevangene van een Frans Bauer refrein ik, de trut, met mijn contactadvertentie…

Ik heb mijn dag niet sprak de eendagsvlieg, maar ach niets is voor eeuwig…

Er zit een man op een bankje hij leest versjes uit een boek "..Deze pennenvrucht voert zijn lettergrepen ook aan potloodventers.." er hangt een lachbui boven een vergeten regenjas vol verstild verlangen naar een zilveren meisjeslach kinderen spelen tikkertje in het park, de schemering voorbij tot zij roodgeblost berispt door tijd…

de windmolen wiekt tegen de grijze stroom in als een Don Quichot de koperdief klimt omhoog met het lood in zijn schoenen ------------------------------- Toelichting: Nog steeds gebruiken te weinig mensen groene stroom of kiezen vanuit eigengewin voor een ander milieu.…

de oude schildpad loopt danzij een rollator weer als een kievit hangouderen vertrappen geraniums op het plein ------------------------------------- Voor toelichting kijk ook op: www.youtube.com/watch?v=jNV5bgsv984…

striemend slaat de herfst zijn sporen, huilend om een zomer die nooit was…

Dokter, zo begon de oude prostituee Ik voel me laatselijk niet echt oke ze zette haar rollator tegen het buro en vervolgde, kijk dokter het zit zo vorige week lag ik 50 jaar in het vak leuk feest gehad, koffie met gebak niet voor mij hoor, klinkt gek misschien maar Dien ken effe geen slagroom meer zien afijn, zelfs de burgermeester is gekomen…

Bij de grote souvenirstand Op het landgoed Graceland staan huilende fans te dringen en ze dansen en ze zingen van jailhouse rock tot teddybeer gaan protheseheupen wild tekeer Ik wil wel One night with you fluistert zij hem blozend toe maar koop voor je me bemint eerst condooms met Elvis print want ik wil een rolletje King Ach weet je, ieder…

Dokter, zo begon de man het gesprek het klinkt misschien een beetje gek en hopelijk begrijpt u wat ik bedoel, maar de laatste tijd is er het gevoel dat ik als het ware niet meer besta, wat ik ook doe, waarheen ik ook ga Niet dat ik zomaar over me laat lopen of kanaries voor citroenen laat verkopen wat me hierin echter mateloos frustreert…

Die avond met de nieuwe buren was het oergezellig geweest een geweldig welkomstfeest tot ver in de nachtelijke uren Er werd gelachen, gedronken over Koeman en kalfjes gepraat en ach ja, u weet hoe dat gaat men raakte al doende beschonken De buurman vroeg, finaal uit het lood naar de vrouw des huizes gebogen met wodka lime en wazige ogen…

In het warme bed komt elke droom tot leven tot de wekker gaat…

Terwijl de Big Ben twaalven slaat en ook op het paleis het licht uitgaat port Charles z'n vrouw in haar zij Cami lieverd, heb je even voor mij? Ze draait zich om, begint te gapen wat is er dear, kun je niet slapen? een zucht klinkt door Buckingham als hij fluistert met trillende stem Het stelt allemaal vast niks voor maar ik ga er haast…

Wat míj toch vorige week is gebeurd begon de oude man, zo uit het niets sta ik bij de McDonalds met m'n fiets komt er zo'n pooierbak aangescheurd Met daarin een macho met een staartje wegelopen uit Charlie's Angels of zo of zo'n aso uit een Jerry Springer show met Bud, Billy of Butch op hun kaartje Afijn, ik laat hem nog voor bij de…

Woordenwaterval ongeremd klaterend in meer vol emoties…

Vogelengezang doorklieft dra het donkerzwart de dag gloort in goud…

Lentezon doorbreekt de herfst in natte ogen een regenboog vormt…

Ik drink haar lippen als honingzoete wijn en voer mijzelf dronken…

Een hardleerse vogel kreeg brokken, Door over zijn verblijfplaats te jokken. Zijn baas riep, 't is klaar, uit, finito! Ik slaap liever één nacht bij Bokito, Dan ooit nog eens grasmussen te fokken.…

Waar zijn ze gebleven, de helden van weleer Zoetemelk, Coppi, Merckx, Janssen, Anquetil Wim van Est, wiens Pontiac horloge bleef lopen Zelfs toen ie zeventig meter diep het ravijn in viel Tegenwoordig lijkt niet te vermijden dat de Tour Die beheerst wordt door wetenschap en oortjes Niet gewonnen wordt op brood en bananen Maar alleen nog op…

Hij loopt nerveus langs de etalages Waar schaarsgeklede dames van plezier Wulps wenkend dingen naar zijn gunsten Lonkende ogen, toe schat, kom maar hier Hij grijnst wat bleu en onbeholpen Maar niets verraadt dat hij al zwicht Voor valse wimpers en geverfde lippen Of andere verleidingen van het rode licht Dan staat hij stil bij één der ramen…

"Yippieee!" Klonk het luid door de bibliotheek Terwijl het door de stilte nog luider leek "Shhht!" siste iemand verongelijkt uit de hoek Maar ik, ik zat veilig verstopt achter mijn boek Deed quasi in trance alsof ik niks had gehoord Alsof een ander de serene rust had verstoord "Yoeghee!" klonk het plots volslagen onverwacht "STILTE…

Gekleurd verlangen gevangen in een regenboog van schuld een boetekleed vol wensen kleurloze leugens gevuld een zwarte contradictie op een groot wit doek liefde is fictie het is het houden van wat ik zoek…

Soms knapt er iets in je leven En gaat ineens van alles mis Datgene wat je ooit zo lief was Verdwijnt in totale duisternis Verlies geen tijd met tranen Blijf niet hangen in je pijn Maak jezelf nu geen verwijten Over wat had kunnen zijn Het leven is het waard te leven Dus omarm het met heel je hart Want tussen al je pijn en tranen Wacht…

Laat mijn fantasie Een fantasie zijn De werkelijkheid Snoept, Van wat slechts In mijn dromen bestaat Gesuikerde waanbeelden Vormen mijn fundament Wat niet sterker is Dan welk kaartenhuis dan ook Laat de storm van werkelijkheid Mijn kaartenhuis van fantasie passeren Geef mijn fantasie een kans…

Tijd is wijsheid Je bent verkoren om te gaan Met trots kan ik zeggen Dat je in onze harten Zal voortbestaan Dansend naar de hemel Dansend naar het licht Ga maar lieve oma Doe je ogen maar dicht Een waardig vertrek Dankzij een waardig bestaan Je hebt het echt verdient Hier nog een laatste groet En je mag van ons gaan Dansend naar…

Een echtpaar uit Heusden was niet echt blij Met de Kanjerprijs uit de Postcodeloterij Terwijl heel de straat feest stond te vieren Deed het lotloze stel niets anders dan tieren Godnondeju mijn Heer, dit is toch al te zot Die klote loterij maakt ons leven kapot De angst dat Gaston je voorbij zal lopen Ze dwingen je haast om een lot te kopen…