Alle inzendingen van Ettina J. Hansen

natuurlijk spreekt zij beknopt maar bloemrijk de zin die het hart opent…

schizofreen als geen één schommel je gestaag tussen talloze humeuren: dicht en dicht de kleuren die je ontsloot vandaag doch één karakter domineert dat kriebelt en begeert, is in het charmeren rijk getalenteerd het pronkt en lonkt en weet vanouds hóe te zegevieren:…

eenmaal ontkiemd in het hart doet levenslang beminnen de wortels van haar start zijn niet meer te ontginnen…

door weer en wind geen zondagskind vier weken in de schaduw tussen maretak en bladerdak, geen droomhuis voor de zwaluw maar noch door zwart of groen of grijs laat jij je camoufleren, fier tussen ijs en ereprijs staan je klokjes te flaneren…

sst, het klokje tikt aan de rand van de zaden die op springen staan…

'Ach mug niet meer zo vlug? In geen enkel hóuvast nog fiducie? Kom dan maar gauw ik stroop mijn mouw en geef je wel een bloedtransfusie. Tja mug het gaat wat stug. Maar zometeen ben jij weer maëstro. Dus doe je best en 'be my guest' het geeft je fut, tot aan Tokio. Kijk mug je buik komt terug. Het wordt alweer een aardig bultje…

je aanbidt sneeuwwit en flintert het, waar de vorst het kroont koningwintert het, je bouwt lucht voor zijn kastelen, draagt bomen als juwelen en grift ze zonder penselen…

je hebt je vruchten weer geschonken ik heb ze voor je opgeraapt op een sierlijk schaaltje laten lonken wel zó dat ze niet zijn weggekaapt je hebt je bladeren laten zweven fors heeft de kou roofbouw gepleegd en ik heb stilletjes weggegeven jouw blad - tranend bijeengeveegd en daar sta jij, o trotse boom de winter kleurt je kaalheid maar…

wind huilt als de boom aan weerszij wuift en aanhang lang is uitgezwaaid…