Zij is erbij
netgedicht
Ze was als een regenbui in de lente
onbevangener dan de eerste zonnestraal
frisser dan dauwdruppels in de mist
maar warmer als ijs
Ze geurde fruitig naar appels, groeiende bij bladeren
in de zon, als belofte, dat ‘t nog moest rijpen
zij was zo’n helder licht
ik was voor haar gezwicht
Iedereen smolt in haar handen
want zij droeg liefde…

Bezig met laden