Als ik naar de foto kijk
op het kastje bij mijn oma
van toen we zogenaamd nog
alleen vrienden waren
maar iedereen al wist
dat het veel meer was -
een van de eerste keren dat we
samen op pad waren
onze ogen stralend
met de toekomst die we
toen nog hadden -
dan denk ik:
waar is het fout gegaan?
hoe komt het dat we nu weer
alleen vrienden…
Hey, ik was niet bij je feestje
niet omdat ik
iets anders had
en al was ik moe,
ook dat was niet de reden
al lag mijn bank nog zo lekker
Nee, ik had gewoon geen zin
Na wat er is gebeurd
weet ik niet of wij nog vrienden zijn
Want ik ben boos om wat je zei
Alleen, ik durf het niet te zeggen
dus zei ik maar dat ik
helaas niet komen…
Ach, kon ik je maar strelen
Een duim langs je elleboog
Vingers op je arm
Een hand die glijdt over je rug
Je vingers die mijn haar
naar achteren strijken
Onze benen verstrengeld
je hand op mijn knie
Lepeltje lepeltje
terwijl het buiten licht wordt
luisterend naar je hartslag
mijn hoofd op je borst
Onze blikken
die elkaar ontmoeten…
Als ik google
wat ik moet doen met jou
en of we vrienden kunnen blijven,
zeggen alle sites hetzelfde.
Maar hoe kunnen ze dat weten
als ze jou niet kennen?
En geldt dat ook als je al een jaar
vrienden bent?
Ze schrijven niet wat wijsheid is
als er net genoeg hoop is om niet op te geven,
maar net te weinig
om vertrouwen te hebben.
Ze…