Alle inzendingen van Francois

Ben van metaal en plat Als het regent ben ik nat Kan jullie vaak zien Nee niet bij tien Jullie hebben me nodig Ben dus niet overbodig Soms word ik gehaat Maar dan is het te laat Ik kijk altijd in het rond Af en toe naar de grond Soms is het koud en guur Maar...ook de zon op de muur Elk uur een vriend voorbij Wat kleiner langzamer als mij…

Op dood spoor? De dood spoort niet, nooit, ook niet even maar trekt wel wissels!…

Als de dood het leven doet ontsporen ontspoort de structuur van ons bestaan doorbreekt dat alle grenzen van het heden doet ons denken aan kort en lang verleden waar vanuit wij verder mogen gaan…

Over het lijden heen staan we stil bij afsluiting van het verleden als rustpunt voor aandacht en (h)erkenning als eindpunt van het leven als opmaat voor een nieuw begin…

Gedichten van (h)erkenning Gedichten van Jean Fermate verdienen aandacht tijdens afscheid tijdens schouw tijdens scheiden tijdens rouw Jean Fermate die speelt gevoelens, woorden, passie voor een ieder: kind, ma of pa want het dichten van Fermate laat verse sporen van (h)erkenning na… Deze hartenkreet draag ik op aan Jean Fermate…

Iedereen klaagt over zijn geheugen, maar niemand klaagt over zijn verstand.…

Alles om me heen grijpt me aan alleen mijn houvast zal blijven staan gedachten stellen niks meer voor het houden van dat gaat door Het kan vol van liefde zijn koesteren zul je deze tijden zoals de smaak van een oude wijn door "deze" liefde moet ik je vermijden…

Wij kunnen hen, die ons beledigd hebben, vergeven, maar hen, die wij beledigd hebben, kunnen wij niet vergeven.…

Het gebruik van de term ‘optimaal’ zonder daarbij een helder en kwantificeerbaar criterium te definiëren moet strafbaar worden gesteld.…

Wanneer ge nooit meer een dwaas wil zien moet ge beginnen uw spiegel stuk te slaan.…

Ik ben Villon, Wiens naam zo bont is, Parijs, dat mijn geboortegrond is, Hangt mij straks aan een touw, Dat weet mijn kop hoe zwaar mijn kont is.…