Alle inzendingen van Gust Adriaensen

Voor het inslapen verschaffen de doden troost: de eeuwige rust.…

16 januari 2026 Kempen: een lenteweertje. In de lichtbewolkte lucht het luie geronk van een zomers traag vliegtuigje. Bij de buren van op de grond het aarzelende gekraai van een jonge haan. Milde geluiden verbinden hoopgevend hemel en aarde.…

De schemering valt over de Oude Zandput. In de rand wit zand. In front stilleven met steiger. Vergane hengelaarsglorie.…

'Wit is altijd schoon'. Zeker ook sneeuw. Maar sneeuw doet meer: alle geluiden verdoffen, een geluidsscherm rond en om. Een veilige cocon van isolement én geborgenheid. Ik glij zo zacht naar diepere lagen in mezelf. Nog even, dan haalt de dooi me brutaal weer naar de oppervlakte.…

Hemel en aarde vervloeien in flauwblauwgrijs in de Lommelaer. Slechts het rag van het takwerk geeft 'rustigende vastheid'.…

Op oudejaarsdag via Route D-50 op het onderzoeksbed beland. Op het kleine scherm de introspectie van mijn darm in kleur kunnen volgen. 'Ziet er goed uit', zegt de arts. 'Vind ik ook', beaam ik, ook al ken ik er niets van. 'Ik haal 2026.' Is ondertussen gebeurd.…

De tafelnijd piekt: gul gelach weerklinkt elders. De kreeft smaakt niet meer.…

Oostende- tanka De laagwaterlijn scheidt scherp water, lucht van zand op Oostende-Strand. De stapsporen tonen kracht, die al spoedig zal vervloeien.…

Later snelt op mij toe, wordt vroeger. Telkens een vriend voorgoed verdwijnt, groeit de leegte van het woord. Later haalt het niet -een klankomhulsel-. Vroeger vreet het op. Ik kijk lijdzaam toe. Machteloos.…

'Sterven: mijn beroep.' Vijftig jaar weerbarstigheid. Nu: met pensioen.…

Een alcoholische haiku De mand vol flessen. In vrieskou naar de glasbol. Wijn en jenever.…

De irritatie Mijn vrouw natuurlijk. Nu weer DSL, laatste editie, verloren gelegd. Te veel leesvoer slingert rond. Schermlezen kan ook, wordt dan gezegd. Ben ik zo niet voor. Hou van de zinnen in mijn hand, de woorden op mijn vingertoppen. Fingerspitzengefühl, weet je wel. Het inzicht Sijpelt geregeld door. 't Doet er niet toe, DSL…

Elke ochtend hetzelfde tafereel. De kater van de buren, de jager, loert naar tuinvogeltjes: het roodborstje -echt een ettertje-, de rusteloze meesjes, een vink. Dan loopt hij, statig-langzaam, over het tuinpaadje, voorbij de ontbijttafel. Uitdagend loenst hij naar binnen. Wie doet me wat? Mijn vrouw haat hem. Hartgrondig.…

Is dit oud worden? Zijn? Vaker en vaker je familieleden oproepen, je klasgenoten. De levenden. Meer en meer de doden.…

Geen levende ziel langs het glimmende asfalt. Trieste vervreemding. De gerekte lichttoortsen maken de weg tot rivier.…

Soepuien snijden, zacht knappend door de rokken. Rustgevend geluid.…

Groningen- 1 oktober 2025 Azuurblauw de lucht, okergeel de Akerkspits. Groningen schittert!…

De zon schijnt volop. Op wandel als van oudsher. Scherp besef van tijd.…

21 augustus 2025 Een plotse windvlaag, een tapijt van bladeren. Mijn beukenboom sterft.…

Mijn oude goudvis dreef dood in de visbokaal. Ik vergeet hem niet.…

Lucht, water, zand. Het water verdwijnt in de lucht. Amper verschil tussen tinten van blauw in het achterplan. Beige en bruin nemen voor- en middenplan in. Prominent twee lege bekers Coffee Latte Mocka Americana. Fotograaf languit buiten beeld. That's happiness ?…

Gehucht Hoeven-Kempen-zondag 13 juli-9.30 uur Een zwaluw alleen zwiert zwak* over de velden. Zal zij overleven? (*zwak= lenig)…

Diep zomerblauw over de heuvels van het Hageland. De koepelsterren schitteren In het zonlicht. Weemoedige herinneringen drijven boven. Met moeder in de basiliek, gezoem van weesgegroeten, de mysterieuze put, het snoepgoed en de molentjes. Besef van verlies voorgoed. Verdriet en toch troost voor het beeld.…

De donkere kamer biedt uitzicht op de rivier en drie koppeltjes. Zij hebben geen oog voor het kleurenpalet in en langs het water.…

De late wandelaars achter een muur van strandhutten, blijven deel van de stad. De kleurenstroken van zand, water, lucht, schitteren adembenemend, buiten hen, zonder hen.…

Op het dorre gras boort hij de bek in de grond. Is één worm genoeg?…

Hoe schoon de paarden. Een graast, het ander bekijkt me. Weemoed in zijn oog? Beide oren bewegen even. Een siddering loopt langs zijn flank.…

De lamellen dicht. Niet langer geborgenheid in het blinde huis. Waarom denk ik aan Hopper? Met twee tezamen alleen.…

Gruwel in Gaza: hongerlijders als schietschijf. De wereld kijkt weg.…

De meiavond valt. Stilte in de Heysche Beemd. Rustig is mijn hart.…