307 resultaten.
Franciscus 1936-2025
netgedicht
3.5 met 6 stemmen 
375 Petrus' staf
niet langer steun
maar loodzwaar
in mijn stramme hand.
De laatste zegen,
de laatste rit
tussen het volk van God,
de laatste streling van een kind.
In gedachten al opnieuw
Jorge Bergoglio.
No llores por mi Argentina.
Mijn hart heeft u nooit verlaten.…
Haiku
netgedicht
3.3 met 6 stemmen 348 De weg naar Eden.
Na de bocht het Paradijs.
Eenzaam is de tocht.…
Huiselijke lentetanka
netgedicht
3.2 met 8 stemmen 325 Het raam stond open.
Twee mezen vlogen binnen.
Paniek. En dan rust.
Eentje op Het Vaticaan.
De ander op van Dale.…
Haiku
netgedicht
2.7 met 6 stemmen 309 De herinnering
voedt en verlicht de toekomst.
Elk jaar weer Pasen.…
Hai
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 330 De zilverreiger
wordt weerspiegeld in het ven.
Dubbele schoonheid.…
Haiku
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 444 Geen dag zonder nacht:
wenstijd voor licht, blauw en zon.
De vogels zingen.…
Straat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen 485 Versplinterd bleek licht.
Triestheid van de lege straat.
Stilt zij de onrust?…
Dunbekwulp
netgedicht
4.5 met 2 stemmen 410 De beslissing valt:
dunbekwulp uitgestorven.
Duikt hij ooit nog op?…
Haiku
netgedicht
3.7 met 3 stemmen 465 Vrienden vallen weg.
Mijn habitat wordt schraler.
Ik tob maar verder.…
Tanka voor Walter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen 461 Groenten uit Balen
geraken niet meer verkocht.
Walter gaf het op.
De cité verdwijnt voorgoed.
De Brief blijft onbeantwoord.…
Sloophaiku
netgedicht
4.1 met 8 stemmen 461 De sloop van het huis
veegt alleen maar stenen weg.
Het thuisgevoel blijft.…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 363 Lucht en zee en strand
verdwijnen in grijstinten.
De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…
Nucleaire site
netgedicht
4.0 met 3 stemmen 407 Uranium:
700.000.000 jaar halveringstijd,
lees ik op een kunststoffenbol,
in het landschapspark
van NIRAS in Dessel.
'Het nucleaire afval
gaat hier ooit de grond in',
zegt mijn zoon.
'In de Boomse kleilagen,
driehonderd meter diep',
zeg ik.
Het is 2 oktober,
de warmste ooit.
Op de plas glijden eenden,
een aalscholver duikt naar…
Jubileum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 428 De tijd snelt maar voort.
Van goud recht naar diamant.
Het geluk rent mee.…
Herfstspleentanka
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 381 In het Vijverzicht
zie ik het Campinastrand
in de najaarszon.
Een bier van hoge gisting
verzacht de pijn van de tijd.…
In memoriam matris (14-slot)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen 481 Een iris bloeide
toen je stierf.
Je had ze zelf geplant.
Dit simpel gebaar,
een liefdedaad voor ons.
Dat is een jaar geleden reeds.
De bloemen bloeien talrijk nu.
Ze dragen in zich
de gedachte aan jou,
een zachte, blanke weemoed.…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 421 Je zei toch herfst?
Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.
Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.
Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij…
In memoriam matris (12)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen 395 Toen in de nacht de regen viel,
de julinacht,
heb ik met nieuwe ogen
jou weergezien.
Een zomerwonder in de regen,
die statig nederviel.…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen 417 Morgen ga ik naar het graf
van mijn lieve moeder.
Schreien kan ik niet meer
en reeds vervagen haar trekken.
De klank van haar woorden
dringt nog amper tot me door.
De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.
En telkens zal ‘t verdriet
dieper…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen 425 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.
Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen 456 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen 442 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen
“Hoe laat is ‘t kinderen?”,
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 434 Moeder,
wij zijn zo moe.
De weg naar ‘t kerkhof
is zo lang
en wij zijn bang.
Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 407 Het oude kerkgebouw
waar jij zovele malen kwam
in diep geloof
door weer en wind
ondanks de kinderzorg.
De priesters de gebeden de gezangen
die ons de troost van eeuwen schenken.
De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.
Maar desondanks de tranen van verdriet
en diep in ons een wrange pijn
een wonde in…
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen 461 Tegen de befloerste muren
der rouwkapel
staan wij gebogen,
de zonen en de man,
omheen de eikenhouten kist.
De buren, de goede vrienden
schuiven schuw, onwennig voorbij.
Onhandig sprenkelen zij
het gewijde water,
dikke, glinsterende druppels,
in het licht der lantaarns.
De geluiden buiten
zijn verstild en anders.
Als schimmen wachten…
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen 412 Dit zijn de dagen
dat velen ons verdriet helpen dragen.
‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudigen.
Hier is de liefde van ons volk.…
In memoriam matris (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 412 16 juni 1972
ziekenhuiskamer 215
middag
herken je mij ?
noem mijn naam nog eenmaal moeder
ik ga weer heen
zie je ogen
die reeds in andere werelden toeven
3.30 u.
kom vlug je moeder sterft
stram sta ik naast het bed
de witte verpleegsters
die mijn moeders polsen voelen
haar gezicht beweegt nog even
ik hoor de zwakke ademstootjes
alles…
In memoriam matris (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 473 Onze ogen nat van tranen
zoeken een beeld
uit onze kinderjaren
waarin jij ons te leven leerde
en met ons je vreugde deelde.…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen 397 Laat mij je kind nog eenmaal zijn
gewiegd op je armen,
de veiligheid voelen van je handen,
ruw als de stof van je schort.
Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend…
Zomerbartanka
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen 397 In de Werbeekbar
uitzicht op het ouderhuis,
mijn zolderkamer.
Een vloedgolf van nostalgie,
mijn heerlijke kindertijd.…
Bezig met laden