inloggen

Alle inzendingen van H.C. ten Berge

9 resultaten.
Sorteren op:

Exterminare sluit elk discours

gedicht
2,2 met 68 stemmen 8.724
Honden doorzoeken het gras in verpauperd habijt, Erven zijn leeg, Leeg ook de huizen van wevers, Verbrand en gebeten. Zeker, het zuiden is leeg Als een schede en rood. En domini canes snuiven met wellust Het adembenemend parfum van hun pij. In het droge gras van Tam slapen De vrouwen van Albi. ----------------------------------…

Winterzin

gedicht
4,0 met 10 stemmen 2.505
Een grijze lucht die urenlang op sneeuwen stond, zich inhield, schuchter toen een handvol vlokken zond als een belofte voor de nacht waarin je wakend lag te slapen tot de dageraad het sneeuwen niet meer tegenhield en je gonzend van geluk de dag begon en uit het zolderraam de eeuwen en de witbestoven akkers naast de landweg overzag,…

Hoe is het om nu te leven

gedicht
4,1 met 7 stemmen 3.302
Hoe het is om nu te leven te midden van te midden van geschonden geesten en verwarde vrienden die ontheemd in eigen huis, beroofd van al wat breekbaar en waarachtig is, de zweepslag van een nieuwe knechtschap incasseren. Hoe het is om nu te leven – door verleugening en kromspraak uit de taal verjaagd te worden…

Amstelstation 7.1.76/9.15 uur

gedicht
4,2 met 12 stemmen 4.816
Je hebt me in de trein opnieuw getroffen er is geen beeld, er staat een scherm van woorden dat je aan het oog onttrekt hoewel door jou gewekt en twintig jaar geschaduwd wist je altijd ongezien te blijven men mocht niets meer van je weten dat je in je brieven schreef ”Ik ben geschonden en gebeten maar ik leef” je schreef…

de andere slaap

gedicht
3,1 met 17 stemmen 5.473
Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht langs ijle belijning van wijkende bergen op het hemelse paard uit fergana gekomen en nu aan de rand van verstijfde moerassen zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau: denkbeeld van damp om bereden nomaden, flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…

dorp in lentestemming

gedicht
2,4 met 24 stemmen 8.284
Nu de wijven Schutteldoeken uit het telraam Van hun mager a b c Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel Bij donker alleen met de rook Het gebaar voor de spiegel De baltsende vogel vergaat In het vuur van haar bloot Ah de muis in haar hand de beminde Die klautert en klimt In haar adem Het lichaam staat groot…

Aanvliegen over de sont

gedicht
3,2 met 17 stemmen 7.705
Aanvliegen over de sont, over donkere kommen van finse meren scheepgaan in de kajak der gestorvenen drijven op de wateren tussen taiga en toendra oog en oor zuiveren aan leegte en verte zich voeden met bessen, met hoed en geur van de goddelijke paddestoel dromen de droom van het eeuwige heden als arktiese beer weer tot sneeuwblinde…

De laatste modernist

gedicht
3,4 met 42 stemmen 19.194
Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen maar dronk een glas wijn bij het vuur. Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land. Hij moest nog een meesterwerk scheppen maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen. Hij droomde een mes in de strot van de poolvos maar…

Slechtzittend gedicht

gedicht
2,9 met 39 stemmen 11.965
Achter brillen met geschilderde pupillen worden doordeweekse daden uitgedacht. 'Hoe eensgezind spannen zij samen.' Blank gebolsterd, ruw van pit weet men zich op zondag voor de heer verschoond en opgewit; de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels en bloedeigen boerenwijven. 'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert' Beter…