Alle inzendingen van J.

Altoos Duurt een hele poos. In het gevang Heet het levenslang, Eindeloos. Alleen de wetten van de natuur Zijn van eindeloze duur.…

november - volop bladeren in herinnering…

Om niet te discrimineren Bezoekt Sint ook homo-heren. Ook in deze kringen Wil men in de schoorsteen zingen En het strooien uitproberen. Sint vroeg, wat u al vermoedde, “wilt u met de roe of met de roede “.…

Enkel de verbeelding kan hier spreken, Geeft deze voorstelling duidelijkheid. Wat wil men ons doen geloven, Is het soms een strafbaar feit? Wat men hier wil tonen, Is een bevroren moment, Waarvan alleen de maker De juiste oplossing kent.…

Dat gedweep Met een leren zweep. Het is weleens goed Te dreigen met de knoet, Die dan het gedrag beïnvloedt. Maar het is zeer benepen Je erdoor op te laten zwepen.…

Binnen dat kader Was ik geestelijk vader, De altegader. Ik was enkel de dichter, De taal verlichter. Ik ben in dit licht Geestig vader van dit gedicht.…

Hier staat het licht op groen, Je hoort de schapen blaten, Maar de rest van de kudde Heeft het nog niet zo in de gaten. Het is één manier van de natuur Om zich voort te kunnen planten, Het hoeft niet altijd zo, Er zijn ook betere varianten.…

De werkelijke reden van dit bord Wil ik u niet onthouden. Waarom wil men met dit verzoek De toegang vrij gaan houden? Daar het woord van god, dat weet toch ieder kind, in een geloof altijd toegang vindt.…

de storm smeet een oude tak op het mos een kraai koos klapwiekend het luchtruim de avond hulde de bomen in stilzwijgen geluidloos viel mijn haar voor mijn gezicht ik gaf me over…

Een atheïst met vloekverbod vroeg in gebed aan de Here God: 'Blasfemie, mag dat van U?' En Hij antwoordde zeggende: 'Nondeju, 't zal me m'n reet roesten, als je maar niet met me spot!' ----------------------- uit: Klapvee, 1991…

Toen ik dit plaatje zag, Vielen de schellen van mijn ogen. Ik voelde mij teleurgesteld En voelde mij ook bedrogen. Beste Sinterklaas, Misschien gelooft u mij niet, Maar door te roken worden uw longen zo zwart als Zwarte Piet.…

Over zwaartekracht valt in boeken veel te lezen, terwijl dit duidelijk plaatje juist inzicht zal kunnen geven. Wie had dit kunnen vermoeden, Er komt geen kracht bij kijken, Daarom moet je een begrip Altijd verstoffelijken.…

Het is altijd het feit Van je mentaliteit. De manier waarop je denkt, Je aandacht schenkt, Is wat je handelen leidt. Mentaliteit, Op tijd.…

Wie dit plaatje ziet, Stelt toch niet zulke vragen, Het is een natuurlijke drang Je zo in zee te wagen. Het geheim achter deze vraag Kan ik wel vertellen, Het is gewoon een gegeven feit, Dat de zee maar tot twee kan tellen.…

Nu van al het mogelijke Al een stabiele foto is genomen, Is er aansluitend de kunst Van het surrealisme opgekomen. Deze kunstvorm beeldt zich uit In magische elementen. Hier een soort tafeltje-dek-je Met onbewuste supplementen.…

Ik ga nu even door Over de metafoor. Het is in de zaak Een vorm van beeldspraak, Vergelijkend en raak. Het is een waar, En ook weer niet waar.…

toen de woorden prematuur onvoltooid ontsloten noch beschreven alleen maar bedachtzaam en vloeibaar waren liep ik vast tussen twijfel en zekerheid toen ze geschreven stonden een beklemmend besef van de messcherpe markering van bewogenheid naar de onontkoombare stolling in tijd…

Samen in de boot, Het lijkt op spelevaren. Hoe moet dat straks dan gaan Op de woeste baren? Er is een reddingslijn gespannen, Omdat bij weer en wind Men met deze boot Maar weinig diepgang vind.…

Op de foto kun je zien, Wat wetenschappers bedoelen, Als ze schrijven Dat bultbuiken aanspoelen. Bij de man op de foto Staat zijn buik op springen, Omdat hij bij leven Het eten niet kon bedwingen.…

Het was Darwin die bedacht: De best aangepasten overleven. Maar dan moeten die wel Hun genen door kunnen geven. Nu zijn we dan zover, Wij kunnen genetisch manipuleren. Met als verwacht resultaat Dat we ons eigen einde generen.…

Je mag je gelukkig prijzen, Met jouw eigen eigenwijze. De manier waarop je het doet, Voelt eigen en goed, Jouw ster zal spoedig rijzen. Een meeloper, wordt nooit spekkoper.…

Om hem terug te pakken Besloot ik een poets te bakken. Maar waar ik ook keek Ik vond alleen een gemene streek, Ik liet de moed haast zakken. Toen vond ik in van Dalen, Je moet een grap uithalen.…

Vaak is het niet wat je ziet. Wat valt er hier dan te leren? Daarvoor moet je het hele plaatje Maar eens grondig analyseren. Als je heel precies kijkt Moet je tot de conclusie komen, Dat de foto van die boot In de boot is genomen.…

de verstrijkende tijd drijft ons af - meer en meer - naar het verleden we versmelten met het decor de sluipende tijd laat ons in rook opgaan we vallen niet langer samen met wie we waren de genadeloze tijd gumt ons hardvochtig uit we vervagen tot onherkenbare contouren treuzelend oogsten we het laatste daglicht totdat het leven vertrekt…

In het Weerdingerveen Vond men in 1904 twee lijken. Recentelijk besloot een archeoloog Eens naar hun DNA te kijken. Twee mannen uit de ijzertijd Bleken hier te zijn gevonden. Hun trouw tot in de dood Was toen nog een zonden.…

Het hek is van de dam, Wij kunnen ons weer vrij bewegen. Voor de een is het een ramp voor de ander is het een zegen. Velen konden die vrijheid nog niet aan, Toen is het uit de hand gelopen. Nu vraagt men zich af Waarom moest dat hek zo nodig open.…

Hoe dan ook, Het was een practical joke. Je moet je wel voorstellen Dat je de grap niet moet vertellen, Maar moet doen, en flink ook. Nu alleen nog hopen Dat het slachtoffer erin gaat lopen.…

Een tekst in de maak Zonder codes of opmaak. Een voorlopige tekst, Heel relaxt, Enkel de kern van de zaak. Ja dacht de dichter, dat is dat, Magertjes, maar wel lekker plat.…

Natuurlijk moeten we altijd spreken Om ergens begrip voor te kweken. Door te verzwijgen Zul je geen aandacht krijgen, Je kans is verkeken. Spreken is zilver En zwijgen is fout.…

Is vanzelf sprekend Wel zo vanzelfsprekend ? Hoe moet ik het uitleggen, Iets, moet het toch zeggen, Daar moeten we ons bij neerleggen. Nee, vanzelf sprekend Is niet zo vanzelfsprekend.…