Alle inzendingen van Jan

Hij houdt van fietsen en van ijsjes. Hij likt ze liever dan de meisjes, die vragen of hij mee wil rijden. Hij houdt van fietsen, niet van meiden.…

Hij kijkt naar een stoel en denkt: ik ben een stoel. Ik sta hier net zo alleen als hij daar: de man op de rand van het bed. Valt hij al in slaap? Of noteert hij nog even dat hij net zo leeg is als? Kijk, hij geeuwt. Hij praat met de stilte, wordt moe van zichzelf. zou een stoel willen zijn kon hij comfortabel in zichzelf gaan…

decemberduister knoppen aan kale takken voorspellen lente © Jan Bontje 2005…

uitslaande muren smeltwater valt kil op de winterakoniet* ----------------------- uit: 'Navigator', 2001. * winterakoniet - een op de akoniet gelijkende sierplant die 's winters bloeit (Eranthis hiemalis)…

Het ezeltje kijkt achterom. De herders, ze gaan weer naar huis. De wijzen een groot blokje om. Men bouwt van een kribbe een kruis.…

.orde in top tip rit de van eind het aan gedicht het bleek werkelijkheid in maar, chaos leek Alles. huis naar weg op vrachtauto lege een: resultaat Het. uitlaadt één voor één weer vers van het loop in de hij die, in interpuncties en woorden de hij laadt één voor Eén. gedicht zijn met werk te dichter de gaat zo, op maar het noem, pakjes, dozen…

Een vrouw voor het raam. Ze tuurt naar de horizon. Zij gelooft haar man. 22-12-2005…

Zon schijnt tot gordijnen. Achter het groen verborgen wat gebeurde. De kamer een gesloten stal. Geen mens weet precies de reden, niemand beseft waarom. Het lijkt een kerstverhaal met een slechte afloop. Achter het kerkstukje gekregen voor de kerst - lof alle vrijwilligers - blijft ze hopen op vroeger vertelde de meester een…

Verbaasd zat hij wat rond te kijken terwijl een woeste oceaan de stenen rond hem bleef beslaan: de storm wilde nog lang niet wijken. Hij was geringd en zat heel rustig te draaien op een puntig blok maar in de storm waarvan ik schrok bleef hij zichzelf: grijsmooi en lustig. De druppels van het wilde water raakten hem niet maar ik leek later…

De soldaat van 16 in Afghanistan. De oude vrouw in Lima-Zuid. Het zwerfhondje in de straten van Saigon. De man zonder oren in Kano. Het meisje van 14 in Calcutta. De gescheiden vader in Gouda. De ontslagen leraar in Berlijn. De zwangere bosnegerin in Kaapstad. De bedrogen belastingambtenaar in Nieuw-Vennip. De gelovige bakker in Kralingen…

De lucht is wit. De ster is wit. De tuin is wit. De boom is wit. De kaars is wit. De krans is wit. De soep is wit. Het ijs is wit. De stal is wit. Het kind is wit. Het lijf is wit. Het hart is zwart.…

Met dank aan Bert van Schie Vier koningen waren het, vér hier vandaan op weg naar een sterre die stil had gestaan. Ze pakten wat spullen en gingen op reis: de weg was wel lang maar ze waren heel wijs. De ster bleef een knipperend oog in het duister en leidde hen dwars door het mensengefluister. Een stralende zon draaide weg in de bergen…

Lampjes in de boom. Herders bij de stal. Kerstkrans op de tafel. Nu zijt wellekome aan. Bijna iedereen aanwezig. Kerstcircus op de buis. Verder: Gluhwein, de beste wensen, sneeuw in de tuin. Toch wil het maar geen Kerstmis worden dit jaar.…

Te jong in leen. Onverpakte verrassing, naïef genot. Verzadigd en onverschillig, het zicht verdween. Blijf nieuwsgierig. Wiens bezitting? Verwondering…

Ruim voordat hij was gearriveerd, kwam hij al binnen in een lied. Zingen verkleint de afstand tussen geven en ontvangen. Een tijdlijn in muziek. Toen hij er was, waren zij binnen (en buiten zinnen). En ze zongen: ‘Luister naar ons afscheidslied’ en dachten: ‘Kon hij maar voor altijd bij ons blijven.’…

Een zijden tabberd en een witte baard. De levenswijsheid op het witte paard rijdt weer zwaaiend langs de volle wegen. Eeuwen wijsheid komt verlangen tegen. * uit: Jan de Bas, 'Sinterklaas bestaat (als u dat wilt)' (Sliedrecht 1999)…

Het geloof heeft aan een onzichtbaar bewijs genoeg om vast te stellen dat wat je niet kan zien, bestaat in wat je laat: genoeg liefde geven of tegen beter weten in hopen op. Geloof staat voor, ja, staat nog ergens voor. In een transparant tuinhuisje is het prettig geloven. Een man schrijft een giro uit naar een goed doel, geloof ik. -…

Hij tekende wat hij niet onder woorden kon brengen. Wat boven water kwam drijven: een boot. Een boot als symbool van. Te zien waren: een heleboel donkere poppetjes en een witte meneer met een vraagteken. Op de boot voeren geheime verlangens, waaronder een boot. Boven de boot scheen de zon. Het hebben van veel wensen maakte hem gelukkig…

Voorop de fiets van de dichter zit de waarheid in een kinderzitje kijkt ze vrolijk in het rond. Een speentje in de mond vol zoete brabbel- woordjes: oh en oeh en ah. Ze verbaast zich over zaken die wij - kleine zielen achterop – allang vergeten zijn of niet meer willen zien. Wij houden van de waarheid, maar begrijpen haar eigenlijk…

Een zanger zingt over een banger hart. Dat klopt. Hij heeft gelijk wanneer hij bedoelt te zeggen dat angst de hartslag verhoogt. Alsof je nog even snel de tijd die je eerst dacht te hebben in een paar seconden op moet leven. Vlug het laatste slokje zijn voor de aller aller allerlaatste trein. Totdat het stilstaat. De angst voorbij.…

‘Ik ben er weer’, zei de man, van wie niemand in de gaten had dat hij was weggeweest, ‘maar ik ga er zo meteen weer vandoor.’ Geen sterveling die het opmerkte toen hij voorgoed vertrok om nergens aan te komen. Zijn bestaan viel nog het beste te vergelijken met een boot in de mist. Je ziet alleen de mist.…

Mijn vader, God heeft zijn ziel nog niet, verstart verward in zijn verdriet van het ontglippen van zijn lief die wegsluipt als een dief niet omdat zij weg wil sluipen maar omdat ze niet meer terug kan kruipen naar wie haar zo bemint zo lang al.…

Man slaat de vrouw die er niet is. Hij schrijft zonder pen een verhaal. Hij denkt aan onbestaande dingen. Man schenkt geen aandacht aan God. Hij vindt een Man op zijn pad. Hij vraagt zich af waarom allemaal.…

Te weinig orde wreekt zich op den duur: onbetaalbaar uurloon. Ruimte en tijd verhouden zich als opruimen tot snelheid. (Ik ben niet snel, wèl opgeruimd.) Dat ene versje dat je vindt, wanneer je het niet zoekt, dat is geen vinden van, maar het verliezen van de tijd. Dat andere over de poëziepolder wordt geheimschrift van weleer.…

Toen in oktober de regen smaakte naar de buitenkant van suikerbieten, alles grijs en nat volgens de regels was; naar het Balkengat de reeppont ging met levend Licht uit de fabriek. Waar in de jachthaven zonder jachten je verzoop of gered werd door één woord uit het Tehuis voor Werkende Meisjes, waar luidkeels gebeden zijn verhoord. Johny…

scherp bewust van pa’s ernstig gezicht doorschijnend met uitslaande vlammen van boerderijfik vervolgens stammen bonen op kruiwagen en kapot achterlicht moe klopt de kokosmatten wringer en wastobbe verkeren in wachtstand houten knijpers liggen in een mand op de regenbak de buurvrouw zingt met stok en zwarte pet wandelt opa van moeders kant…

Een Antilliaans meisje met een Antilliaanse jongen. Een Chinees meisje Met een Chinese jongen. Een Kaapverdisch meisje met een Kaapverdische jongen. Een Marokkaans meisje met een Marokkaanse jongen. Een Surinaams meisje met een Surinaamse jongen. Een Turks meisje met een Turkse jongen. * Dit vers verscheen in het julinummer…

Een wolkje aan de verder heldere hemel ontneemt de hemel de status van helder. Het wolkje gedraagt zich als een eigenwijze achterblijver die niet van opgeven weet. Het is een dissident, die hoog in de lucht protesteert tegen de gang van zaken: de kaalslag van de helderheid, de koude van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid van niets…

Ik las over Boaz, over Ruth. Vroeg kijkend naar de plaatjes heeft het nut een kleine jongen te vermoeien met oude verhalen. De volgende morgen bij het ontbijt waren wij Naomi en de hare allang en breed vergeten. - Toch baden wij voor het eten.…

ik loop langs het kanaal het duistere water wenkt zeg dag met mijn hand maak een wegwerpgebaar een binnenvaartschip glijdt golven slaande voorbij de schipper tuurt in de verte ik zie de plechtnaam: Alcyon googlend vind ik Ovidius het verhaal van koning Ceyx die tijdens stormachtig weer omkomt op zee zijn geliefde Alcyone gaat hem achterna…