Rouw, het zusje van de liefde
heeft een broertje, die heet tijd
en 'die tijd heelt alle wonden'
maar een litteken, dat blijft
zelfs alleen maar daar naar kijken
voedt de pijn en het verdriet
slechts de dood kan dat verlichten
want als dode voel je niet…
huil maar als dierbaren dood zijn
huiver maar aan stervensgedachten
hul je maar in diep weegeklaag
houd je maar niet zo sterk
hoe dat mag je zelf invullen
en
wanneer, dat blijft een verassing
want de dood kent geen agenda
waardoor het zo'n mysterie blijft
waarom?, waarheen?, waartoe?
wacht levendig je eigen vorm af!…
wees droevig met lichte mate als ik dood ben
wees dankbaar voor dat ik er even mocht zijn
wees dapper in je leven wat nog gegeven is
wees dat, wat wij in wezen allemaal zijn…
Als je geen stap of voet meer zal verzetten
Weet men zich met stip in je te verplaatsen
Als je volledig horizontaal bent afgelegd
Wordt verticaal de loftrompet afgestoken
Op het kruispunt van je verle(i)den
Vindt iedereen je lief, aardig en mooi!
Mooi meegenomen toch
geestelijk wel te verstaan
zo'n after-party van
na na naastenliefde!…
2.065
Bezig met laden