inloggen

Alle inzendingen van Johan Corveleijn

30 resultaten.
Sorteren op:

ANGST

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 36
Met doffe angst gedwongen dans de staven langs die eeuwig grijs elk uitzicht sperren en westerstorm weerstaan tot van je kooi de bodem breekt en je verdwijnt in dodendal, de sprong der vrije dieren in gevangenschap verleerd.…

SCHOTLAND

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 60
Te koud want zonder ramen grijnst de nacht, maar in het licht van naakte rotsen schuilt de sneeuwhoen in Hoogland en herten langs de Dee turen lankmoedig doorheen de zware regens van de dageraad.…

BALLADE VAN GEWELDENARIJ

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 83
De strepen om je hals en je stem die lief en vals mij heeft verweten een achterdochtige dichter te zijn, een nar op het gebied van de vrouwenziel, een onverlaat die ’s avonds laat wankelend de huizen binnenviel, een maker van amok, die vrouwen dwong om kortgerokt en in het nauw gedreven zich te geven aan een bezetene die verward…

TORGHATTEN

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 84
Ik zocht geen grot, maar een gat, een bres in het gebergte, een gewelf in de glimmende schiefer en roodachtig graniet, een holte waar de wind doorheen waait want ik wil een venster met uitzicht op de wijde wereld in het westen, eilanden, rotsen en scheren, ruïnes en het puin en het gruis en gesteenten door gletsjers vervoerd naar zee en de grote…

AAN DE ZOOM VAN DE DUINEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 82
Geef mij de duinen aan zee, een flinke bries, een lage lucht, de sfeer van onstuimig, herfstig weer met noordwestenwind, neen, de duinzoom van dit Vlaamse land laat mij niet los, dit overgangsgebied, het is als met de zoom van een bol opwaaiende vrouwenrok, een mysterieuze overgang die een ondeugende droom bevat - geheimnisvol.…

SNORRE STURLASON

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 50
Ik hoor de muzikale zang uit het barre noorden en zie ze wentelen, draaien, keren, kantelen en zweven, duiken, tuimelen en vallen in de vervroren weiden, die blauwgrijze Kleine rietganzen die waggelen en waken en doen dromen van het Noorderlicht, de oude IJslandse sagen, de onsterfelijke Vikinggoden en de Edda van Snorre Sturlason.…

IK BEN GEBOREN UIT DE KELK ENER WINDE

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 71
(Frederik van Eeden) Voor Luna Gedragen in de warme luwte van je welgevormde buikje ligt je baby in haar wieg en zie, de maan kijkt door de ruiten en wat is er nu vrouwelijker dan de maan vraag het aan een kindje met die naam, vraag het aan een elfje, vraag het maar aan Windekind, vraag het aan een Italiaan: ‘si dice il sole, la luna…

VERRASSINGSVLUCHT

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 38
Laag boven de ruige schorren en kreken onder een grauwe hemel een blauwe kiekendief, traag cirkelend, duikend, zwevend over de bodem van het brakke land dat hij verkent terwijl hij zich keert en wendt en jaagt en plots in niet te peilen aanvalslust zijn prooi belaagt.…

RANDGEBIED

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 145
In onbetreden randgebied ontkleed je één voor één met dodelijke wellust haast talmende godinnen – bidt torenhoog je valk waar schuw en speels een kind nog onbemind zich in haar leger spint.…

DELIRIUM TREMENS

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 227
Haar tekort aan drank Was geen verzinsel En ook de zure lucht niet Die in de kamers hing. Een hersenspinsel Was het langzaam dalen Van geniepig loerende spinnen In de halsopening Van haar ochtendjapon.…

LA REINE D'ALCOOL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 58
Hoe helder is de Melkweg in december En de sterren die aan de hemel staan, Zie in dit labyrint van bevroren riet Zwemt traag een zilveren maan. Hier overschouw ik mijn landlopersleven, Mijn haveloze kleren en mijn dagenlange Dromen van 'la reine d'alcool', o zinnebeeld Dat mij steeds is bijgebleven! Hoe helder is de Melkweg in december…

HET RIET STAAT STIJF

netgedicht
1,0 met 1 stemmen 112
Het riet staat stijf Star is de vrieskou En een sterke wind steekt op De omgeving is ronduit vijandig En er kan nog van alles gebeuren: Van op een afstand van honderd meter Kunnen jouw ogen mij doden.…

L' ESCALE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 110
Ik zweef met mijn schip in het licht langs de kade, de kale straten en meer aan bij een straatlantaarn, maar geen macht kan het oproer van mijn zinnen bedwingen vannacht wanneer ik hoofs een verwaaide hoer bemin en in de glooiing van haar borsten een verre zee hoor zingen.…

SLECHTVALK

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 62
Waanzin in je ogen glanst en laagheid in je wezen wanneer je zwervend nadert gedwee gedreven naar het oude land.…

IN JE VELE VERMOMMINGEN VAN BARON

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
In je vele vermommingen van baron Halsstarrige en met hese stem Je tot de wolken wenden Om bij het morgenlicht Te treden uit Danteske droom Met in je handen De scherven van je schedel.…

HET IS EEN WEB VAN VROUWEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 60
Het is een web met zorg geweven waarin het vuur zich geen weg heeft gebaand het is een web van vrouwen die ongeneeslijk zijn te zwak om niet te heersen in een rijk van zijde en zetels - het is een web van vrouwen.…

HOUTHAKKER

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 44
Zilverig zwemt de maan om de rottende takken waarin de houthakker verloren liep.…

TRAUMA

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 57
Hoe ik mijn lichaam met wellust heb geschonden en genoot van iedere diepe wonde en niet verstond dat mijn hoofd een doolhof was, overwoekerd met het gepieker en gepeins waarin ik was verzonken.…

MELANCHOLIE

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 89
Verward door een teveel aan droefenis zocht zij in de drank haar troost tot zij met een hoofd als lood aan niets meer dacht dan aan de dood.…

VLAANDERENSTRAAT TE OOSTENDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 39
Taferelen van paraplu’s in gevecht met de wind, vissen die zwemmen in olieverf of is het in bloed? Het onbewuste in de rozige roggen van Ensor – en thuis de zilverige maan die eenvoudig in mijn vijvertje zwemt.…

MEEUWEN LANGS DE VISSERSKAAI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32
Het zijn meeuwen die zich verzamelen op de Visserskaai en zich gedragen als dieven en charmeurs. O, veelbezongen zeeschuimers en vraatzuchtige rovers die in grote kringen zweven en plots in de diepte duiken en je met een brutaal gebaar van je brood beroven. O, dromer op de Visserskaai O, argeloze…

VISSERSMEISJE OP HET WESTERSTAKETSEL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 43
Zij staat aan het water met haar weemoed en onstilbaar verlangen. Zij vreest de grondzeeën, de landzeeën, de kale klippen en de verraderlijke stroming voor de kust van Cornwall. Zij staart doorheen de zware regens van de dageraad naar elke vaart en wacht op de ‘Vierge Marie’ die daags voordien op de klippen van Cornwall te pletter…

SEHNSUCHT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 67
Mijn mooie doodsengel staart vreemd en moedeloos doorheen de tralies van mijn kooi - want ik ben een kaalgevreten doodsgedachte die huiverend bescherming zoekt. Mijn rilde engel, tedere en tragische trawant, kom nader nu en bréék de duizend staven van dit ruige narrenrijk! O dood, o hartstochtelijke bruid, reik mij jouw hand, druk zacht…

ZEEVONK

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 56
Zwemmen in de zeevonk in de zomer bij het zilverlichten van de zee, een decor om weg te dromen van een wandeling in de onderzeese duinen: dag zeehond, dag bruinvis, dag witsnuitdolfijn! En dan weer naar de vloedlijn te waden, te midden van zweepdiertjes, algen en wieren in het kniehoge schuim.…

MAANSVERDUISTERING

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 95
tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975 Vannacht dringt een beschonken maan diep in mijn heelal wij drinken grote glazen witte wijn klinken ritmisch bijna op Gérard de Nerval die in de Hallen ging en zachtjes zong en danste in het schijnsel van duizend klanken die in de Hallen hing geborgen voor de hondse koude van een…

BIJ DE DOOD VAN MIJN GROOTMOEDER

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 79
voor Alice Cardon In de kilte van je doodskleed Ademt niets dan zuiverheid En sluier valt Wanneer je witter dan de aarde wordt Als een witte roos Onwetend.…

DE VAL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 76
De razende zoon zon vergeefs op wraak - kregelig van denken en dronken van al dat bedwelmend gedoe wierp hij zich huilend in de linnen leegte - het stenen water stortte traag en onverstoorbaar zijn schitterende tranen over de roemloze dood van de dolzinnige zondaar.…

SEHNSUCHT

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 61
Uit het zuiden waait de wind als zachte muziek over het riet van de grillig vertakte kreken en als je dan als de legendarische Pallieter in de malse weiden ligt en de elegante kiekendief ziet zweven of de roep hoort van de smienten in de avondnevel dan weet je weer wat Sehnsucht is.…

BIJ DE DOOD VAN MIJN GROOTVADER

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 83
voor Juvenal Easton Het was een bries Die nog even Golven In je haren Blies En zie Er is alleen De wind Gebleven Die kilte In de kamers dreef.…

REQUIEM VOOR CLOCHETTE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 80
Graniet verweerd tot kwarts tot zand tot bijna niets of veen geboren uit het traag verteren van eeuwenoude varens gerooid in een Normandisch woud vind je alleen nog takken - tergend naakt.…